Archivo de la etiqueta: Manuel María Pena Silva

A preguntar por min constantemente. p/ Manuel Mª Pena Silva  Esta vida é capítulo imperfecto; pódela resumir en case nada. ¿Que é a morte? Unha falta de respecto; entra sen avisar, sen ser chamada.   Víate invulnerable, ou parecías, e, … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Veu Chuvasco a dúas velas.  Facsímiles en fibrapán, cruceiristas damiselas -envexa das pasarelas-, campechano o capitán; ao abeiro das xanelas, bergantíns, dornas, gamelas…;  singradura a ras do chan, navegantes de verán, marexada en pantalán: Veu Chuvasco a dúas velas. Veu … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Manuel Mª Pena Silva  Versos temperamentais empurrados sen mesura, estrofas con mordedura encirrada por demais. Diferencias persoais disparan temperatura, chanta a rabia dentadura libre de cargas fiscais. Sedentos de abeberar, coma mastíns desbocados, os seus caninos cravados no torrente … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Polo prezo, despreza a fermosura. p/ Manuel Mª Pena Silva   Vinde render tributo á linda rosa que en maio debruzou sobre a silveira; ningún lugar mellor que unha camposa para manterse a salvo na roseira. Mirádea medrar, como se … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Bendito can de palleiro..! p/ Manuel M Pena Silva Vas recibir, sen ter dado, adoptando un compañeiro agarimoso, argalleiro, contra a tristura, apropiado; cando llo indiques, calado; sen llo pedires, porteiro; en campo aberto, aplicado explorador pioneiro; sempre gardián de … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario