Archivo de la etiqueta: Manuel María Pena Silva

A voz dos nosos poetas: O tempo do deber, reverdecido.

p/ Manuel Mª Pena Silva Naciches no ultramar; o mal de ausencia, agasallo de REI sen monarquía, contributo saudoso á túa herencia,  foi dor de antergo en ti, por regalía.   Dictárache o sentir, que vén da infancia, seres de … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

A voz dos nosos poetas: Manuel Mª Pena Silva

p/ Manuel Mª Pena Silva Cun corazón cortés, de contrabando. Tráenme abrazos teus, coma recargo, remorsos de pecados clandestinos; teñen os bicos teus sabor amargo e veleno letal coma asasinos. Leo nos labios teus o meu letargo e négome a … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

A voz dos nosos poetas: A preguntar por min constantemente.

A preguntar por min constantemente. p/ Manuel Mª Pena Silva  Esta vida é capítulo imperfecto; pódela resumir en case nada. ¿Que é a morte? Unha falta de respecto; entra sen avisar, sen ser chamada.   Víate invulnerable, ou parecías, e, … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

A voz dos nosos poetas: Veu Chuvasco a dúas velas.

Veu Chuvasco a dúas velas.  Facsímiles en fibrapán, cruceiristas damiselas -envexa das pasarelas-, campechano o capitán; ao abeiro das xanelas, bergantíns, dornas, gamelas…;  singradura a ras do chan, navegantes de verán, marexada en pantalán: Veu Chuvasco a dúas velas. Veu … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

A voz dos nosos poetas: Versos temperamentais.

p/ Manuel Mª Pena Silva  Versos temperamentais empurrados sen mesura, estrofas con mordedura encirrada por demais. Diferencias persoais disparan temperatura, chanta a rabia dentadura libre de cargas fiscais. Sedentos de abeberar, coma mastíns desbocados, os seus caninos cravados no torrente … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario