Archivo de la etiqueta: José María García Rodríguez

MIÑA XENTIÑA E A VISITA.

p/ José Mª García Rodríguez. Muros, na provincia da Cruña, é unha vila a beira do mar. Ali aos nenos chámanlle “musiños”. Isto é, mociños. Porque Muros é terra de “seseo” e de “geada”. Os rapaciños do meu tempo éramos … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

FABULA DA VILA.

O GOLPE ALFONSO  NUNHAS BODAS NO CEO p/ José María García Rodríguez. Nós tamén lle chamamos golpes aos raposos. Iste meu, “Alfonso” de nome, é un pouquiño coitado, parviolo e atronado. De non sélo non lle pasarían as cousas que … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

O loro comprando un feixe de leña.

p/ José María García Rodríguez Doutra vecira foi un loro. Trouxéronllo a señora Maruxa de Candamo, dende Vigo. E dIxeronlie que era moi faladór. Pro na verdade chegóu, pechóu o piteiro, que si o abría sería pra manxar, e de … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

PREGANZA DE CEGOS .

p/ José Mª García Rodríguez I Vimos ao voso rueiro, nosa esmola demandar, e coma somos ceguiños, imos collidos das mans. ¡Dáde, xente, a caridade, aos cegos, vosos irmáns!   Coitados de nós, ceguiños, que nin ren podemos ver. Moito … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario

A MISA DE “MIXIRICA”

p/ José Mª García Rodríguez. Eu son o cura de Muros, e chámanme “Mixirica”, porque os latíns barbolleo, groliño a grolo, na misa.   Tamén me chaman “O Rápido”, por dicirlle a un feligrés: —irmauciño, vén pra eirexa, que eu … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado , | Deja un comentario