Archivo de la etiqueta: Marcelino García Lariño

O BALLENA

p/ Marcelino García Lariño O Ballena xa dende rapaz foi un trasno, un enredante, un rillote e un atravesado, pero moi xangal e falangueiro. E agora de mozo, aínda é máis revoltoso e tunante coa agravante de que tamén lle … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

ENROUQUECEMENTO

p/ Marcelino García Lariño Se non é verdade o que digo, que non vexa máis á muller e ós fillos. Foi que agarrara unha carraspeira había xa tempo, e non había xeito de que me desaparecera; tódolos remedios foran inútiles. … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

O CARACOLO E O XUÍZ

p/ Marcelino García Lariño  Conforme asevera  a Constitución todos somos iguales ante a Lei. A Lei é a Lei e é para todos; para todos igual. Así o preceptúa a Constitución, a Carta Magna. Somos cidadáns dun estado de dereito. … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

NA CONSULTA DO URÓLOGO

p/ Marcelino García Lariño. O señor Andrés das Mozas, que vivía no lugar de Arriba, tivo que ir á consulta do urólogo ó Hospital Clínico. O señor Andrés dende neno foi criado, con moita educación, humilde si, pero cando lle … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario

LABREGOS E PESCOS

p/ Marcelino García Lariño  Eu son dunha vila mariñeira rodeada de montañas. Non vos digo que vila e porto é porque con dicirvos que é a máis preciosa do mundo xa vos decatades que se trata de Muros. A súa … Seguir leyendo

Minientrada | Publicado el por | Etiquetado | Deja un comentario