Archivo de la etiqueta: Manuel María Pena Silva

En señardade a moreas. p/ Manuel Mª Pena Silva.   Sabor a rosas e a fresas, retribución da mirada; se lle faltaren promesas, a vida non vale nada.     Tactos, ulidos…; devesas por conquerir na alancada; labrar caricias, ás présas, … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Pór pechadura á parede. p/ Manuel Mª Pena Silva    Un sedimento indiviso, un sentimento insumiso, un socavar insensato, un subliñar no substrato, unha causa incandescente, unha carga inconveniente, unha teimuda, enfermiza pena, que non cicatriza.   Señardade..!, araña, e … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Manuel María Pena Silva. XAN BOUZAS LARIÑO  (1.904-1.987). A 30 anos do seu pasamento, cómpre facer memoria da súa figura, falar de Xan Bouzas Lariño, traelo ao campo do presente e, desde estas páxinas, onde a muradanía, sen resentimentos, sen … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Manuel Mª Pena Silva Naciches no ultramar; o mal de ausencia, agasallo de REI sen monarquía, contributo saudoso á túa herencia,  foi dor de antergo en ti, por regalía.   Dictárache o sentir, que vén da infancia, seres de … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Manuel Mª Pena Silva Cun corazón cortés, de contrabando. Tráenme abrazos teus, coma recargo, remorsos de pecados clandestinos; teñen os bicos teus sabor amargo e veleno letal coma asasinos. Leo nos labios teus o meu letargo e négome a … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario