Category Archives: A Voz dos Nosos Poetas

Na eternidade, amor, máis prodixiosa. p/  Rioderradeiro (Manuel Mª Pena Silva) Co corazón escribo. É cousa dura. É dura de pelar a despedida. É dura de parar esta tortura que abrolla torrencial pola ferida. Co corazón esculpo unha escultura, esencia … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

A Voz dos Nosos Poetas: LA LANCHA DE “BATUTA”

LA LANCHA DE “BATUTA” _________ p/ Manuel da Roura Ay, la lancha de Caamaño. Ay, Batutiña patrón. Ay, la caña del timón, Atrancado el travesaño. Ay, la amura carenada Con percebe y “arneirón”. Ay del redondo tapón, De la “cadeira” … Seguir leyendo

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado , | Deja un comentario

A Voz dos Nosos Poetas (Manuel María Pena Silva)

Pendentes do talismán.                   (p/ Manuel María Pena Silva) Platea de campanario; neste auditorio confío que non baleire albedrío aplaudindo innecesario.   Proscenio, estricto escenario; franco actor de señorío debruza verbo bravío, desemboca en balneario.    Piromanía inminente, vibrante ollada … Seguir leyendo

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado , | Deja un comentario

A voz dos nosos poetas: «Rompe o mar»

“ROMPE O MAR” p/ Pablo Andrade. Rompe o mar, bate nas penas debaixo do Monte Louro. Xa o ceo virou mouro, Vai entrando o vendaval. Rompe o ´´Neixon´´ dende fora, E pola terra o ´´Congral´´ Pechalle o paso o ´´Carreiro´´ … Seguir leyendo

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado | Deja un comentario

A voz dos nosos Poetas: Que o recibir sen dar xa rematara.

p/Manuel María Pena Silva Que o recibir sen dar xa rematara. A semente ficou como enclaustrada en Vilares, fogar, tan de repente; foi a terra voraz, e recipiente camposanto, saial, fin de acampada. A semente afincou profundamente na soidade feroz … Seguir leyendo

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado , | Deja un comentario