Refrexos

P/ A. Pouso
Arrebatadoras son as ondas
Que me chaman a ser náufrago nas túas praias
¡Oh, doce muller, querida miña!…
Arremetendo con forza, entraches a miña ialma.
Tenra e fráxil, cal paxariño
que na mañanciña a o sol, trina e canta…
refrexosE son os meus maiores anhelos
Os queixumes de amor da tua garganta…
Máis…., insondables son os teus peitos,
Do teu corpo as perfectas redondeces,
Que agochan a negrura, tristeira e profunda soiedade,
Aloxada nos plegues de todo ser…, i é a ialma.
Deixaste a inocencia adormecida
pra do amor beber as súas ansias…
Libando no cáliz da vida, facendo sofrir por onde pasa
Gran paradoxa o amor é, meu tesouro…
Póis ofreceche de bon grado él as suas ás,
Máis o tomar altura , cara do sol en pos,
Tras da sua amada…
De un só mandobre che aturuxa,
sofres , bagóas , esgorxache, eso é ao fin…,
Miña doce Praia, o que agochado ….
Aló moi fondo e dentro …, a tua ialma garda.

Anuncios

Acerca de themurostimes

“THE MUROS TIMES” non se responsabiliza nin se identifica coas opinions verquidas por parte dos seus colaboradores nos materiais publicados.
Esta entrada fue publicada en A Voz dos Nosos Poetas y etiquetada , . Guarda el enlace permanente.

Deixa un comentario

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s