Subida ao Castelo

p/ Javier Mayo Veloso

O prometido é débeda. Alevosamente hoxe decidín o asalto desta fortaleza natural.

Dende hai moito tempo esperaba esta visita a un monte tan enigmático como caprichoso nas Imagen3súas formas e cargado de estrañas historias (ríos subterráneos, pozos interminables, moradores misteriosos….).   Manuel   Gago,   mellor ca min, vos explica no seu blog unha interesante teoría, segundo a cal, dende este natural atalaia, gornicións romanas vixiaban unha suposta vía secundaria á famosa Vía Per Loca Marítima (ou Vía XX). http://www.manuelgago.org/blog/index.php/2010/04/12/ o-bico-do-castelo-grande-a-fortaleza-dos-humildestesouros-agachados/

Probablemente moradores de distinta época conquistaron O Castelo dada a súa privilexiada situación. Non lle puxen tempo á ruta posto que me detiven (e camiñei sobre os meus pasos) varias veces. Ademais “toxos, xestas e loureiros” Imagen4dificultan o paso. Subimos en coche, para alixeirar, dende Esteiro, pola estrada de o Maio, pasando por Lestelle, A Penseira, Catadoiro e Arestiño. Chegamos ata a subestación de Gamesa e collemos a estrada cara Á Laxe. Na primeira curva moi pechada a dereita deixamos o coche e camiñamos uns 100 metros ata que, a esquerdas comeza un camiño da pé moi estreitiño e case imperceptible. Coidado non pasarse de longo. A uns 300 metros encontrámonos coa primeira atalaia e entrada natural que algúns moradores adaptaron (ver foto do calzo). Seguimos outros tantos metros e encontrámonos a segunda atalaia. Aos seus pés unha impresionante cova granítica natural (podemos chegar a estar de pé dentro dela) onde vemos restos de lume e probablemente tellas seculares. Seguimos e a maleza vólvese seriamente impertinente (15 ou 20 metros), ascendemos lixeiramente deixando atrás impresionantes loureiros e xa estamos no cumio. A primeira arritmia sucede ao ver, de prontoImagen5 sobre unha lousa, o alquerque (un xogo moi popular no medievo e orixinario do imperio romano). Que fai aquí, quen o xogaba e dende cando?. A uns poucos pasos e subindo por uns chanzos tallados na rocha por aqueles outeadores a segunda arritmia volve visitarme ao descubrir unhas impresionantes vistas desaconsellables para os que sufran de vertixe. Séntome un anaco e intento adiviñar en que estarían a pensar os meus predecesores centenarios e, sobre todo, dobraría a garda o perdedor do xogo?. Enlace á explicación do Alquerque   (ou Xogo do Muiño): http://es.wikipedia.org/wiki/Juego_del_molino

Anuncios

Acerca de themurostimes

“THE MUROS TIMES” non se responsabiliza nin se identifica coas opinions verquidas por parte dos seus colaboradores nos materiais publicados.
Esta entrada fue publicada en Cousas que interesan, Natureza y etiquetada , . Guarda el enlace permanente.

Deixa un comentario

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s