Resumindo: A ESMORGA

P/ Luis Villar.

A esmorga é unha novela tremendista escrita por Eduardo Blanco Amor, publicada en Buenos Aires en 1959 e en Galicia en 1970. Foi unha das primeiras novelas galegas de posguerra, e marcou un fito na historia da literatura galega. A súa repercusión nas xeracións posteriores levouna a ocupar un lugar destacado do canonImagen2 literario. O libro foi adaptado ao cinema e mailo teatro e traducido a varias linguas.

Capitulo I: No primeiro capítulo Cibrán aparece declarando nun xuízo, narrando o acontecido nunha noite co Milhomes e o Bocas, dous amigos seus. No xuízo só fala el contestando ás preguntas do xuíz que actúa como interlocutor “mudo” na declaración de Cibrán; aparece definido por un guión e tamén polas alusións que Cibrán fai ó mesmo durante as súas declaracións. Cibrán nomea varias veces o “pensamento”, que é como o remordimento e o arrepentimento que sinte por aquela noite de troula, bébedo. Cibrán, descríbese como un home humilde, de clase baixa, que se acaba de reconciliar coa súa muller, e que quere refacer a súa vida e convertirse nun home responsable e respetable. Conta que cando vai cara o seu traballo, nun dia moi chuvioso atopa o Bocas e o Milhomes, dous amigos seus bébedos. Milhomes, tamén chamado “maricallas” ou “setesaias”, traballaba como xastre; tiña unha maneira de ser moi burlona, e as veces era moi bruto; esto ten como consecuencias pelexas. O Bocas, o líder do trío dos esmorgantes, é un home corpulento, forte, e por iso, vencedor nas pelexas. É de salientar tamén a brutalidade que o vai caracterizando ó longo de toda a obra. Cando Cibrán os ve, estos convenceno para que vaia con elesde esmorga. E pasan o día enteiro polos baixos fondos da cidade de Auria, en Ourense, de borracheira, vagando por varios lugares e bebendo sen cesar: Capítulo II Despois de seguir vagando por Auria, de bar en bar, o Milhomes ten a idea de ir a un pazo onde traballa un parente seu, que lles invita a quedarse na bodega , onde seguen a beber. Por descoido préndenlle lume ó pazo e escapan de alí. Capítulo III Nunha das dúas aventuras, ó saír dunha taberna, deciden ir o pazo dos Andrada onde queren ver a unha fermosísima muller, xa que todos os do pobo din que alí vive, pero que pouca xente a ollou así que entran por un burato do xardín para podela ver, e consiguen vela, está na galería e un deles, O Bocas, queda namorado dela. Capitulo IV Despois, como ainda teñen algúns cartos, deciden ir a casas de alterne, pero da primeira vótanos fóra, e acusan o Bocas de asasino, decindo que a noite pasada deixou morto a un home; e na segunda tamén os votan; así que deciden voltar ós bares de bébeda. Empezan a pensar en fuxir deImagen3 Auria á mañá seguente nun tren, e entón aproveitan as últimas horas nun bar, pero un home advírtelles que a garda civil sospeita que van escapar e pensa esperalos na estación. Capítulo V Como O Bocas ten a teima de estar coa muller que viran pola mañá. Deciden voltar á casa dos Andrada; e así entran dentro da casa, onde o Bocas e o Milhomes rouban unhas alfaias. Pero enfádanse o atopar a muller, que resultou ser unha boneca, e o Bocas enfurécese e afirma que quere estar cunha muller que non sexa unha prostituta.

Para satisfacer a súa teima van ó vertedeiro de Auria, onde vive unha muller, Socorrito, que din que está tola, e que quere ter moitos fillos, pero só con homes que ulan ben, o Bocas obrígaa a estar con el. Cando o Milhomes e Cibrán escoitan os berros da muller van onda eles. O Milhomes intenta axuda-la muller, e colle unha navalla, e aínda que Cibrán intenta detelo, iste mata ó Bocas dunha coitelada, e logo fere, a Cibrán. O intentar fuxir cae nunha lagoa xeada, e afoga. Despois a garda civil colle a Cibrán , e cando este remata as declaracións o xuíz ordénalle voltar ó cuartelillo, pero desesperado, Cibrán colle a navalla que servira como proba e crávase con ela. Cibrán morreu tras declarar ante o xuíz, aínda que o autor da obra informanos que non se soubo claramente como morreu, xa que tamén se mencionan os maltratos os que Cibrán foi sometido pola garda civil.

Comentario persoal: Creo que neste libro reflíctese moi ben a realidade da época no que está narrado, especialmente nos mundos marxinais da cidade de Auria, por como as persoaxes están descritas, o final e algo dubidoso quedando sen descubrir como foi a morte do protagonista, Cibrán.

—xOx—

Acerca de themurostimes

“THE MUROS TIMES” non se responsabiliza nin se identifica coas opinions verquidas por parte dos seus colaboradores nos materiais publicados.
Esta entrada fue publicada en Arte e Cultura, Cousas que interesan y etiquetada , . Guarda el enlace permanente.

Deixa un comentario

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión /  Cambiar )

Google photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google. Cerrar sesión /  Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión /  Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión /  Cambiar )

Conectando a %s