Transcrito por M. Lago Álvarez.

O documento transcrito forma parte do protocolo do notario de Muros, D. Thomás de Campelo e atopase depositado nas dependencias do Arquivoimagen1 Universitario de Santiago.

Resumen: No ano 1761, existía en Muros, unha Cofradía Gremial de Sastres, que baixo a advocación de  Santa Lucía representaba os intereses do gremio ante as autoridades.  Os maestros sastres que comparecen ante o notario suponen máis dos dous tercios dos asociados, o que é significativo, cara a entender o apoxeo económico que naqueles anos tiña Muros.  Os sastres elexían dous maiordomos para representalos, días antes da celebración da festa de Santa Lucía (1 de decembro).  Os elexidos nese ano non puderon tomar posesión do seu cargo porque os anteriores, apoiados por un coengo da Colexiata,  non queren dimitir.  O provisor arzobispal dalles a razón e os sastres recurren á Real Audiencia en busca de xustiza.

Velaiqui a transcripción do documento:

Poder otorgado por los Cofrades Gremiales de la Cofradía de Santa Lucia al Procurador de la Real Audiencia de este Reino para litigar. (1761)

En la Villa de Muros a veinte y ocho días del mes de Diciembre año de mil setecientos sesenta y uno, ante mí notario y testigos, parecieron presentes Jacobo Alvorés, Alejos de Noya, mayordomos actuales del gremio y cofradía de la Gloriosa Santa Lucía inclusa en la Parroquial Iglesia del patrón San Pedro de ella, Manuel Fernández de Lago, Egidio Suárez de Fuentes, Antonio Maceiras, Domingo Gil Figueroa, Gaspar García Vermudez, Juan Antonio López de Mouza = Eugenio Rodríguez, Félix Fernández, Manuel de la Torre, y Domingo de Lago, Andrés y Antonio da Hermida, todos Cofrades Gremiales de la citada cofradía que la sirven los Maestros de Sastre de esta dicha villa donde son vecinos los otorgantes, y sus términos, confieren ser más de los dos terceras partes de los Cofrades gremiales de que se compone la referida cofradía y dijeron que siendo practica y costumbre universal observada desde la erección de dicho Gremioimagen2 asta ahora sin ninguna contradición eligir cada año por los Cofrades Gremiales Mayordomos que sirvan la citada cofradía y tengan a su cuidado la cera, Alajas y Caudales de ella, para lo que dichos cofrades se juntan en cavildo el día festivo último y antecedente al en que se celebra la festividad de dicha santa, y al salir de víspera que se dicen por la tarde del día doce de Diciembre de cada un año, se publican los dichos mayordomos asi electos quienes el día catorce de dicho mes empiezan en su empleo:  Y siguiendo esta costumbre, los otorgantes dicho día doce de diciembre presente mes y año eligieron por tales Mayordomos para el año próximo venidero de sesenta y dos bajo el orden que queda referido a Jacobo Alvorés y Alejos de Noya otorgantes cofrades Gremiales, y a quienes correspondía dicha Mayordomía por antelación; Y deviendo Andrés Fernández y Diego González Mayordomos que despidieron el día de dicha santa, en fuerza de este nombramiento, de luego a luego pasar a la entrega de la cera y Alajas de la propia cofradía los ansi electos para que pudiesen dar el correspondiente cumplimiento a su empleo, no solamente no lo han echo sino que se valieron de don Francisco Guiance Canónigo de la colegiata de esta dicha villa para estorbar esta elecion pretendiendo quedar en dicha Mayordomía el referido año siguiente a causa de que los caudales de la referida cofradía según llegó a noticia de los otorgantes los tienen distribuidos en poder de barias personas, y mucha parte de ellos en el Phelipe Piñeiros sobrino del prevenido Andrés también gremial y nada abonado, de cuya instancia procedió y procede la resistencia de dicho Andrés su thio, y del citado Diego González su compañero, y estos dos tienen y han husado de otra de dichos caudales, y no solamente tienen executado esto, sino que dichos dos Mayordomos despedidos queriendo que la Cofradía quede aniquilada, y quando ellos lleguen a dar garantías de dichos caudales, no tengan vienes imagen3suficientes para el pago, a llegado a noticia de los otorgantes que aquellos los ban decipando, demanera que los que al presente tienen son bien reducidos, llegando a importar la cera, Alajas y caudales de laprenotada cofradía más de un mil Ducados: Y con efecto dicho Canónigo procediendo a contemplación de los tres nominados y para sus fines particulares, lo que hizo fue obcurrir delante el Juez de la Audiencia y Arzobispado de Santiago dando Querella contra los otorgantes, pretestando ser Capellán de dicha Cofradía, y que como tal le correspondía a el privativamente la elección de Mayordomos, y no a los otorgantes, pidiendo que a tenor de su petición se le xecurció información; Y dicho Juez eclesiástico sin atender a que tanto los otorgantes, como dicha Cofradía y Gremio son meramente legos, y esta erigida por tales, y deciendo por estas razones mandar que dicho Canónigo obcurxiere (¿) aquella instancia delante la justicia ordinaria del Domicilio de los otorgantes, unibrendose de conocer y proceder en ninguna Causa contra ellos intentada, ni eso, ni otro excrito y si mandar recibir Información a tenor de la petición presentada por ocho Canónigos:  Por todo lo qual desde luego en la mejor forma y manera qe aya lugar en derecho, dan y otorgan todo su poder cumplido el que tienen, se requiera y sea necesario, mas pueda y deba valer a Juan Varela de Seijas, Francisco Estevan de Santiago, y Piñeiro, Antonio Ramos Fronceda, y Antonio Vicente Suárez de Cernadas Procuradores del número de la Real Audiencia de este Reyno, a cada uno, y qualquiera de ellos insolidum con cláusula expresa de que lo puedan firmar y substituhir en los mas procuradores agentes, y personas que les pareciere, para que en nombre de dichos otorgantes, y representando las propias suyas, puedan parecer y parezcan delante sus excelencias los Jueces de dicha Real Audiencia dando Querella de fuerza contra dicho Juez eclesiástico pidiendo se declara por nulo todo lo (¿) el echo y obrado en lo referido y que a lo en adelante se iniba de conocer y preceder en todas las causas correspondientes a dicho Gremio, y que interin se Declara, se sirvan mandar su excelencia dichos señores se ponga sequestro, y embargo en todos los bienes y efectos pertenecientes a dichos Andrés de Piñeiros y Diego González Mayordomos que despidieron haciendo de ellos formal depósito, asta entanto queden garantías a dicha Cofradía y Gremio: Y el mismo poder dan a Pedro Chanv Montenegro, Luis Antonio Requeijo, Juan Varela de Seifar procuradores del Numero de las Audiencias eclesiásticas y seculares de la Audiencia de Santiago, también acadauno y qimagen4ualquiera de ellos insolidum, y cláusula expresa de que la puedan firmar y substuir en los mas procuradores y personas qe les parecieren, para qe igualmente en nombre de los otorgantes y representando sus mismas personas les defiendan en todos sus pleitos y Causas, Civiles y Criminales, movidos y por mover, tanto demandando como defendiendo en cualesquiera Audiencias y Tribunales qe sea preciso, y sean correspondientes a dicha Cofradía y Gremio, para todo lo cual unos y otros procuradores presenten todo genero de pedimentos demandas, y Papeles, hagan recusaciones, ofrezcan y den Informes y Provanzas, Aleguen tachen y deduzcan, Oygan autos y sentencias interlocutorias, y definitivas, consientan las favorables, y a las de en contrario apelen, o ripliquen para donde y con derecho puedan, y deban, sigan las tales Apelaciones, oir aplicaciones asta su difinitiva, y agan en dichos asumptos todas las mas agencias y diligencias concernientes, favorables a los otorgantes y dicha cofradía y gremio, las mismas que estos hicieran si se allaren pressenciales que el poder que para todo ello se requiera, y sea necesario, el mismo les dan, y otorgan, y bastante sin limitación de cosa alguna con todas la cláusulas, vínculos, fuerzas y firmezas para su blidación necesarias, que aunue aquí no vayan espresadas las han por tales, y con las mas de aprobación relevación, poderío, y sumisión que hacen de sus personas y bienes a los Jueces y Justicias seglares de Su Magestad, de su fuero y Jueces para que ansi se lo hagan executar, guardar y hacer de firme como por sentencia difinitiva de Juez competente consentada, y pasada en autoridad Juzgada, renumpciaron a todas leyes fueros y derechos de su favor y la general qe las prohive en forma ansi lo digeron otorgaron y firmaron los que supieron y  por los que no con testigo luego de los presentes ue lo fueron Balthasar de Maneiro Roque Ameijenda y Juan de Loys vecinos de esta dicha villa, y de todo ello, y conocimiento de los otorgantes yo notario doy fe = endo = e = y = entre iL = Andres Fr J Antonio da Hermida = Va = Ino lotdo = dijeron =  (Siguen las firmas) (Cerrando firmas:  Ante mí, Thomas de Campelo).

Abajo a la izquierda:  “Conthaduría mes y año de su otorgamiento, doy copia a los otorgantes en un pliego entero de papel de tercero sello de que doy fe” (sigue una firma simple).

Más abajo: “Doy fe de que con fecha de 16 del enero de 1762 di otra copia a Jacobo Alvores uno de los otorgantes en un pliego entero de papel del tercero sello=” (sigue una firma simple).

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ César Lorenzo Gil  (do seu blog  https://dubidasdogalego.wordpress.com/

Din que a sociedade, en toda a súa expresión, sempre vai por diante da norma. É coma se houbese unha especie de carreira infinita entre a imaxinación humana e as leis que intentan (nin sempre o conseguen) ordenar esa imaxinación.

Algo así ocorre tamén coa lingua, que, nunca debemos esquecelo, é un vehículo para comunicar e expresar, suxeito a razóns de economía e eficiimagen5encia. Un exemplo deste comportamento é a palabra canteirán-canteirá, neoloxismo non admitido pola Real Academia Galega que vén definir o deportista que milita nalgún equipo das categorías inferiores (denominadas vulgarmente como canteira) dalgún club. “O canteirán céltico Dani Abalo prometía moito máis do que logo deu na súa madurez”.

Esta palabra non se admite no galego estándar por considerarse calco do castelán canterano. De feito, en galego sería impropio usar canteira como escola deportiva, cuxo uso tamén se considera castelanismo.

Mais o caso é que a palabra canteirán úsase dabondo nos escasos medios en galego. Por que, a pesar de que, por exemplo, tanto a Radio Galega coma a TVG contan cun equipo de filólogos que están para velar pola calidade do idioma? Pola sinxela razón de que canteirán é unha palabra eficiente, que economiza a comunicación e polo tanto, triunfa. A prensa deportiva precisa dun gran cadal de vocabulario, especialmente a televisiva. Durante unha retransmisión ou para a redacción dunha crónica, o equipo de xornalistas e comentaristas pasan unha chea de minutos (ou unha chea de parágrafos) falando deseguido sobre o mesmo tema: dous individuos ou dous equipos enfrontándose por mostraren mellor habelencia e técnica sobre un balón, unha bóla, pelota ou algún elemento semellante; grupos de persoas competindo entre si por chegaren antes a algún lugar a pé ou a bordo dalgún vehículo… En definitiva, nunha situación de gran necesidade expresiva nun campo semántico moi limitado. A necesidade de conciliar o bo estilo, a eufonía e a atención dos espectadores obriga a inventar e reiventar a linguaxe.

O castelanismo canterano define de marabilla unha figura chave nalgúns deportes, especialmente o fútbol. Antes de que se impuxese o mercado de fichaxes, especialmente o de futbolistas estranxeiros, definir un futbolista como canterano non era tan importante mais logo esa marca tiña un valor significante moi necesario. As perífrases para referirse a un xogador “da casa” ou “criado nas categorías inferiores” son ben menos expresivas que as palabras canteira e canteirán, polo que a norma debería incluír ambas como estranxeirismos necesarios. En canto ao seu significado, estaría ben dilucidar cando un deportista pertence ou non a unha determinada canteira. Case sempre se considera nos medios de comunicación que para formar parte dunha canteira, un xogador debe pertencer ao mesmo equipo entre os 14 e os 16 anos; mais outras veces a prensa deportiva utiliza a palabra canteirán como sinónimo de xogador que habitualmente pertence ao equipo filial mais que é convocado para un determinado encontro co primeiro equipo. Esta segunda opción parece menos propia. Un futbolista criado nas escolas deportivas do Almería, por exemplo, que fiche polo Celta B con 22 anos e xogue, por ventura, un partido de Copa co Celta nunca debería definirse como canteirán.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Palabras máis consultadas no Dicionario da web da Real Academia Galega.

esmorga:  Diversión buliciosa e esaxerada. Pasou toda a noite de esmorga. SINÓNIMOS: algueirada, carallada, chola, festa, foliada, gandaina, rexouba, riola, ruada, troula, trouleo, xolda CONFRONTAR garulada. 2 Comida abundante que toman varios amigos xuntos. Xuntábanse os xoves á noite para faceren unha esmorga.

nese:   (feminino: nesa) contracción Contracción da preposición en e do demostrativo ese, esa, eses, esas. Está nese caixón.

lugar:  substantivo masculino. 1 Porción determinada de espazo. Que cada un ocupe o seu lugar no escenario. SINÓNIMOS posto, sitio1 Non sei a que lugar irei de vacacións este ano. SINÓNIMO sitio12 Núcleo pequeno de poboación en que se divide unha parroquia, con poucos veciños e de carácter rural. No meu lugar vivimos quince familias. SINÓNIMO aldea3 Sitio que algo ou alguén ocupa nunha serie ou nun conxunto. Chegou á meta en último lugar. SINÓNIMOS posición, posto: En primeiro lugar falou o secretario e despois o presidente. 4 Circunstancia concreta en que alguén se atopa. Eu no teu lugar non iría.

máis:  adverbio. 1 Indica un aumento ou superioridade en cantidade intensidade ou número que pode expresarse en comparación con outro elemento ou de maneira absoluta. Gústame máis a auga ca a cervexa. Gasta máis do que gaña. É o máis alto de todos. Faime falta máis tempo. Xa non quero comer máis. ANTÓNIMO menos. 2 Expresa ponderación a intensidade de algo nun grao moi elevado. Que abrigo máis bonito levas! SINÓNIMO tansubstantivo masculino3 Signo matemático (+) que indica suma de elementos. Tes que poñer o máis á altura da raia do quebrado.4 Signo matemático (+) que diante dun número que non se relaciona con outro indica o seu valor positivo. Os números enteiros positivos levan diante un máis.

porén:  conxunción. Introduce unha oposición ou puntualización a algo que se dixo anteriormente. Aínda ten que facer moita rehabilitación, mais, porén, non perde os ánimos. SINÓNIMOS así a todo, así e todo, con todo, emporiso, no entanto, non obstante, secasí

presa:   substantivo feminino.  1 O que se apreixa dunha soa vez coas mans. Unha presa de herba. Unha presa de sal. SINÓNIMOS maínzo, manchea, manda2, presada, puñado CONFRONTAR brazada, brazado. 2 Construción feita nunha corrente de auga, consistente nun muro que detén a auga para acumulala. Atravesamos o río pola presa. SINÓNIMOS encalco, encoro, represa, vaira. por extensión: Volume de auga almacenada por esta construción. Fómonos bañar á presa. SINÓNIMOS encalco, encoro, represa: Canle que conduce a auga desde o río ao lugar a que é destinada. Esta presa leva a auga ao muíño.5 Cousa ou conxunto de cousas que se collen á forza despois dunha loita. Naquela guerra as presas gañadas foron moitas. SINÓNIMOS botín, presa: Animal que se captura. O can traía a presa na boca.

gabeta:  substantivo feminino. Especie de caixa corrediza e sen tampa, que vai axustada a un oco en certos mobles, como armarios, mesiñas etc. Gardaba as xoias na gabeta do roupeiro. SINÓNIMOS caixón, estoxo

ola:  substantivo feminino.  1 Recipiente de forma redonda, xeralmente de barro e coa boca ancha, usado para cociñar. Xa tirei a ola do lumeImagen7.png SINÓNIMO pota CONFRONTAR cazola, tarteira. Recipiente xeralmente de barro, con dúas asas, coa boca e o fondo estreitos e a barriga ancha, que tradicionalmente se usaba para carrexar a auga, para conservar os chourizos en aceite ou graxa, para mazar o leite etc. Escachoume a ola polo camiño. CONFRONTAR cántaro. Medida de capacidade para líquidos que leva polo xeral 16 litros. Merquei unha pipa de seis olas. SINÓNIMOS cabazo, cántara, cántaro

botar:  verbo transitivo.   1 Facer chegar [unha cousa] a un sitio mediante un impulso. Bótame as chaves pola ventá. Botar o risón. CONFRONTAR lanzar2 Facer caer [algo] nun lugar determinado. Hai que botar a roupa no cesto.3 Deixar saír ou facer saír fóra de si [algo]. O dragón botaba lume pola boca. SINÓNIMOS expeler, expulsar O tubo de escape comezou a botar un fume negro. Esta estufa bota moita calor. SINÓNIMOS despedir, desprender Tamén absoluto Este caldeiro bota. CONFRONTAR deitar, perder4 Producir unha persoa, un animal ou un vexetal [unha parte nova que complete o seu organismo ou o seu desenvolvemento]. Botar follas unha árbore. O neno xa botou os dentes.5 Mover ou inclinar [o corpo ou un membro] en determinada dirección. Bota a cabeza para o lado.6 Pór [unha cousa] sobre ou en contacto con outra. Botoulle un remendo ao pantalón.7 Obrigar a marchar dun lugar. Botárono da clase por armar escándalo. SINÓNIMOS chimpar, expulsar Dixo que os querían botar do piso.8 Obrigar a abandonar un traballo ou unha ocupación. Vano botar da empresa. SINÓNIMOS chimpar, despedir9 Facer que escape ou marche [un animal] asustándoo. Bota ese gato de aí. SINÓNIMOS escorrentar, tornar10 Realizar ou levar a cabo [aquilo que indican certas palabras]. Botar a sesta. Botar unha ollada. Botar unha firma.11 Ofrecer ao público. Que película botan? Hoxe botan un programa de animais na televisión. SINÓNIMO dar12 Facer varias partes de [unha cousa ou un conxunto de cousas] e dalas a diferentes persoas. Botar a comida. SINÓNIMO repartir Botar cartas. SINÓNIMOS dar, repartir. 13 Calcular ou supoñer [unha cantidade]. Cantos anos lle botas? Bótalle o que me custaron os libros.14 Empregar ou investir [certo tempo] en algo. Botei tres horas intentando amañar o coche.15 Estar [durante certo tempo] nun lugar. Botou cinco días na cidade.16 Expresar [algo] en voz alta. Botar un discurso. Botar blasfemias.17 Provocar [un animal] para que ataque. Botoulle os cans.18 Enterrar [unha planta nova ou semente] para que prenda e medre. Están na leira botando o millo. SINÓNIMO sementar19 Facer entrar na auga [un navío] despois de construído ou reparado. Botaron o barco na rampla principal do estaleiro.20 Facer que [un animal macho] cubra a femia. Botáronlle o carneiro á ovella. .verbo pronominal. Precipitarse ou lanzarse bruscamente cara a algo ou alguén. Botouse á auga para salvar o rapaz. Botouse cara a min.

pór:  verbo transitivo e pronominal.  Poñer. Onde poría o xersei? Vai pór o coche á sombra.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Muros – Habitantes según lugar de nacimiento.

Según los datos publicados por el INE procedentes del padrón municipal de 2016 el 80.97% (7.153) de los habitantes empadronados en el Municipio de Muros han nacido en dicho municipio, el 16.38% han emigrado a Muros desde diferentes lugares de España, el 12.72% (1.124) desde otros municipios de la provincia de La Coruña, el 1.31% (116) desde otras provincias de la comunidad de Galicia, el 2.34% (207) desde otras comunidades autónomas y el 2.65% (234) han emigrado a Muros desde otros países.

En el siguiente gráfico podemos ver la evolución de la estructura de la población en el municipio de Muros si lo comparamos con 2015 vemosImagen1.png

  • Disminuyen (-103) los habitantes nacidos en Muros, pasando del 80.98% al 80.97%.
  • Disminuyen (-11) los habitantes nacidos en la provincia de La Coruña, pasando del 12.67% al 12.72%.
  • Disminuyen (-3) los habitantes nacidos en la la comunidad de Galicia, pasando del 1.33% al 1.31%.
  • Disminuyen (-7) los habitantes nacidos en el resto de España, pasando del 2.39% al 2.34%.
  • Disminuyen (-2) los habitantes nacidos en otros países, pasando del 2.63% al 2.65%.

y si lo comparamos comenzando en 1996 hasta 2016

  • Disminuyen (-2.530) los habitantes nacidos en Muros, pasando del 87.51% al 80.97%.
  • Disminuyen (-19) los habitantes nacidos en la provincia de La Coruña, pasando del 10.33% al 12.72%.
  • Disminuyen (-9) los habitantes nacidos en la la comunidad de Galicia, pasando del 1.13% al 1.31%.
  • Aumentan (93) los habitantes nacidos en el resto de España, pasando del 1.03% al 2.34%.
  • Aumentan (234) los habitantes nacidos en otros países, pasando del 0.00% al 2.65%.

 

Según los datos ofrecidos por el INE en la estadística del padrón los habitantes empadronados en Muros que han nacido en otros paises ascienden a 234.

  • 145 habitantes, 50 hombres y 95 mujeres nacidos en América.
  • 71 habitantes, 39 hombres y 32 mujeres nacidos en Europa.
  • 12 habitantes, 7 hombres y 5 mujeres nacidos en Asia.
  • 6 habitantes, 4 hombres y 2 mujeres nacidos en África.

 

 

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Cintia París

As protectoras e asociacións de animais sempre necesitarán a axuda desinteresada das persoas que así queiran facelo. A labor das asociacións que Imagen4.pngse dedican a coidar do mundo animal téñense que enfrontar día tras día a unha dura e crúa realidade: as ganas enormes de axudar aos peludos cuns medios escasos e unhas necesidades que teñen que ser cubertas sexa como sexa.

Na vila de Muros espertou, fai pouco máis dun ano, unha asociación animalista chamada Anajata. Un  grupo de persoas xuntáronse para pórense en loita, concienciadas de que non ía ser sinxelo pero si satisfactorio. Non se equivocaban, non. A loita cada día e máis forte, cada día aprenden máis sobre o duro que resultar ver como un dos acollidos falece ou resulta gravemente enfermo mais, por que seguen? Pois por iso, porque resulta satisfactorio ver como a gran maioría se recuperan, encontran unha casa, volven a confiar no ser humano e os seus ollos xa inspiran felicidade. Por iso paga a pena todo o esforzo e sufrimento, por velos felices, así de simple. Sen máis. Non se pode resumir todo en pura axuda altruísta, xa que o que se recibe a cambio non ten paridade ca máis grande das fortunas, é moito máis.

Aínda así, se non formas parte desta familia e gustaríache ofrecer a túa valiosa axuda tes moitas formas de facelo, non te preocupes, hai moitas cousas que podes facer.

Voluntariado

Se gozas dalgún tempo libre que lle queiras dedicar á asociación serás recibido cos brazos abertos. Terás que ter compromiso e ser consciente das tarefas a desenvolver, tales como coidar aos peludos, levalos ao veterinario, colaborar cos eventos ou ir ao rescate dalgún animal que se encontre en situación crítica de abandono. Cada un aporta o tempo e desenvolve os faceres que pode, iso si, sempre cun compromiso. Se te animas, unha vez que teñas contacto co primeiro peludo, saberás que non existe mellor traballo no mundo.

Acollida

Se non podes comprometerte co voluntariado non pasa nada, podes seguir axudando e dunha maneiImagen6.pngra tamén imprescindible para as asociacións animalistas: facerte casa de acollida. En que consiste? En compartir o teu fogar temporalmente cun dos peludos. As veces non hai sitio ou as súas condicións de saúde non lle permiten estar nun canil, por exemplo, entón é aí onde entra a túa marabillosa labor. Mentres non lle sae un adoptante, quedará ao teu cargo e baixo un teito quente e cómodo.

Adopción

Pero, que pasa as veces? Que dunha vez que os coñeces xa non te queres despedir deles nunca máis, e adoptas. Que apareza un adoptante é a principal salvación das protectoras e asociacións, xa que iso implica que por fin ese animal vai ter un sitio estable, cariñoso e onde non lle falte de nada, é dicir, un fogar para sempre. Hai que recalcar o de “para sempre” porque os animais non son xoguetes e levan a unha grandísima responsabilidade, pasarán o resto da súa vida contigo. Se queres adoptar un gato ou un can, pénsao, consúltao coa familia e valorade entre todos se é o momento de asumir esa nova incorporación. Os animais necesitan vacinas, microchip, comida e outros posibles gastos; iso si, terás un amor incondicional ata o seu último suspiro.

Apadriña

Se o desexas, podes apadriñar a un animal que o necesite. Se non tes espazo na casa e tampouco tempo para dedicarlle, tes a opción de facerte cargo dos gastos veterinarios e axudalo, así, a recuperarse. En todo momento terás información do seu avance e do seu estado, e poderás visitalo e estar na súa compañía sempre que queiras.

Faite socio

Toda axuda económica é boa e, por iso, podes valorar a opción de facerte socio aportando unha cota mínima de 5 euros, no caso de Anajata, ou unha cantidade maior todos os meses. A unión dos socios fai que mensualmente entren cartos que fan moita falta.

Faite teamer

A maioría das persoas non están informadas da opción do teaming.  O teaming é unha ferramenta online na que se pode recadar fondos grazas a doazóns de 1 euro ao mes. Con moitas microdoazóns pódense facer grandes cousas. En Anajata hai un grupo de teaming que podes atopar accedendo na seguinte dirección: https://www.teaming.net/anajataasociacionanimalista

Doazóns

Mantas, produtos veterinarios de primeira necesidade, comida, correas, transportíns, etc. Cas doazóns estás a evitar máis gastos para as asociacións animalistas e asegurando de que non lles falten produtos básicos aos peludiños. TaménImagen5.png se poden doar cousas que, posteriormente, véndense nos mercadiños de segunda man. Tamén se poden facer doazóns económicas puntuais ca cantidade que ti queiras. Pensa que toda axuda sempre é boa.

Asiste aos eventos

No caso de Anajata, fan eventos de diversa índole nos que podes pasar un bo rato e, ademais, podes colaborar ca manutención dos animais. Xa sexa un concerto, unha chocolatada ou un mercadiño, se ti estás presente para facer o teu achegamento xa pagou a pena. Todos os cartos recadados son destinados na súa totalidade ao coidado animal.

Ofrece apoio veterinario

Esta opción vai dirixida a un grupo reducido, aos veterinarios. Se tes unha clínica veterinaria ou dedícaste á profesión, serás unha parte moi valiosa da asociación. Poderás facer  tarifas especiais cuns prezos máis baixos.

Difunde a través das redes sociais

Cada vez que compartes unha publicación, estarás dando a posibilidade que dita información chegue a máis xente e que poidan xurdir novos colaboradores.

Respecta aos animais da rúa

Se de todas formas non queres colaborar de ningunha maneira polos motivos que sexan, terás que cumprir unha regra básica de civismo: respectar aos animais que viven na rúa. Non lles pegues, non os maltrates, non os asustes, non os molestes. As asociacións, como Anajata en Muros, están para velar pola boa convivencia entre animais e veciños, non o interrompas.  Ademais, calquera mala intención e mal acto sobre os animais é penado pola lei de protección animal.

Son moitas as formas polas que se pode axudar, todas moi importantes e respectables. Anímate a dar a túa man xa que entre todos podemos seguir facendo grandes cousas. Medrar, entre todos, é moito máis sinxelo.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario