p/ Elixio Vieites

Tipo de ben: Faro, Imagen2.png
Concello: Muros
Parroquia: Muros (San Pedro)
Lugar: Punta Rebordiño
Outra denominación do ben:
Cronoloxía: Século XX,
Descrición:   O Faro do Rebordiño situado na punta do mesmo nome está a un quilómetro de Muros, ao lado da estrada que vai cara a Carnota. A súa construción non figurou nos proxectos do primeiro Plan de Alumeado de Costas de España e data dos primeiros de século. No 1902 aprobouse instalar unha luz fixa de cor vermella no cabo Rebordillo para mellorar o balizamento da ría. O edificio ten dúas plantas e forma de “U”, co eixo paralelo á estrada. A torre de ferro de fundición de 7 metros de altura, que remata nun balcón que comunica co edificio e o torreón cilíndrico que alberga a linterna octogonal de cristais planos e montantes. Foi inaugurado en 1909 e a día de hoxe ten destellos vermellos cada sete segundos con alcance nominal de 7 millas.
Propiedade: Pública
Uso actual: Equipamento
Código no Catálogo da Xunta:
Categoría do Ben: Catalogado (Catálogo da Xunta e dos PXOM)

Referencias bibliográficas:

http://guias.masmar.net/Faros/Galicia/D-1786-Faro-de-Cabo-Rebordi%C3%B1o

Haz clic para acceder a 22396CA013.pdf

(páxina 10 de 18)

Afeccións:

Ten camiño de acceso?: Si
Está cuberto de maleza: Non Imagen1
Está afectado por algunha obra: Non
Estado de conservación: Bo
Atópase en perigo nestes momentos?:

Onde está localizado

Latitude: 42.7701242785
Lonxitude: -9.04834628105

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Xocas Figueiras

Tipo de ben: Petróglifo/Estación de arte rupestre,
Concello: Muros
Parroquia: Louro (Santiago)
Lugar: San Francisco
Outra denominación do ben: Imagen21.png
Cronoloxía: Idade do Ferro,

Descrición:

O Petróglifo do Convento sitúase nun pequeno outeiro pedregoso no recinto do Convento de San Francisco de Louro. Está composto por un conxunto de catro círculos concéntricos, tendo o maior un diámetro aproximado de 30 centímetros.

É posible que parte do conxunto desaparecese, pois un dos frades infórmanos de que no século pasado intentou quitarse a pedra para levarse a un museo a Compostela.
Propiedade: Privada
Uso actual: Sen uso
Código no Catálogo da Xunta:
Categoría do Ben: Catalogado (Catálogo da Xunta e dos PXOM)

Afeccións

Ten camiño de acceso?: Si
Está cuberto de maleza: Non
Está afectado por algunha obra: Si
Estado de conservación: Malo
Atópase en perigo nestes momentos?:

Onde está localizado:

Latitude: 42.763403305
Lonxitude: -9.07498490804
Empregamos o sistema de coordenadas WGS84

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Amado Barrera

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

NOTICIAS Y DOCUMENTOS referentes al Arzobispado de Santiago, recogidos por el Presbítero Don Francisco Javier Rodríguez.

Villa de Muros.

Santa María del Campo, colegiata. —Esta iglesia solía ser rectora y el último rector que tuvo se llamaba D. Fernando de Castro que llevaba imitad deEscudo casa do Carmen los diezmos de la mar que le valla 3.000 ducados. La otra mitad la llevaba el Cabildo de Santiago, a lo que se opusieron los vecinos con consentimiento del don  Fernando de Castro, sobre lo que hubo muchas censuras y reñido pleito en la curia romana por siete años y más, hasta que se concertaron en la villa de Muros pagase al Cabildo 43.500 maravedises, puestos en Noya el día de San Andrés.

Por aquel tiempo estaba en Roma D. Diego de Muros, Deán y obispo de Oviedo, siguiendo el pleito por parte de la dicha iglesia, el cual con consentimiento de los vecinos de Muros, siendo pontifico Alejandro VI, ganó unas bulas para que la dicha iglesia de rectoral se hiciese colegial, y así lo es, y los vecinos quedaron libres de pagar los diezmos.

Esta colegial tiene ahora un prior y diez canónigos (que presentan el Ayuntamiento y seis personas honradas del pueblo).

Estos canónigos tienen obligación de oficiar todos días el oficio divino, la misa y más en la colegiata, y una misa de Requisen en la iglesia de San Pedro que es aneja a la colegial.

Fundación de Muros: —Está a orillas de la ría de Noya, en la margen derecha y a tres leguas más abajo. Es buen puerto, hondo, abrigado y abierto.

Fundose en tiempo del rey D. Sancho en 926.  Llamose al principio, Puebla de Muro, como consta de un Privilegio real de D. Sancho, confirmado por D. Fernando el Católico y sus sucesores hasta D. Felipe II. Después se llamó Villa de Muros.

Era Realenga y por eso tenía corregidor que en tiempo de los Reyes Católicos, era Diego Martínez que después  lo fue de Zamora.

Los reyes dieron esta villa al arzobispo de Santiago por la villa de Tarifa la Guerrera.

Solía tener la villa de Muros más de mil vecinos, y al presente (en 1609)- tendrá unos seiscientos, siendo la mayor parte pescadores y tratantes mareantes y belicosos.

De aquí han salido dos obispos, el uno de Tuy en 1460, el otro fue Deán de Santiago y después obispo de Oviedo, quien fundó el colegio de Oviedo en Salamanca y uno de los cuatro mayores.

Muralla. —Tiene la villa de Muros (en 1609) una buena muralla con diez y ocho torres y sus almenas, y otro fuerte con diez y seis piezas de artillería.

Hay por separado la iglesia de San Pedro aneja a la colegiata, y en la que se entierran los vecinos.

Hay un hospital  con nueve pobres de ordinario, con unos. 32,000 maravedises de renta, parle do los cuales los dejó D. Diego de Muros.

Hay una ermita de Nuestra señora del Camino, con su órgano, otra de San Roque, otra de Santi Spíritus-, otra de San Marcos y otra de Santa Cruz.

Hay un convento de San Francisco con buena huerta y bosque. Tiene ocho fuentes de muy buena  agua.

Tiene buena playa de dos leguas de largo y una de ancho, con veinte y cinco brazas de agua segura y abrigada.

En 1584 tuvo cuarenta y ocho navíos grandes y pequeños.

Santa María la Real o Santa Tasia y Anastasia. —Parece haber sido de monjas con su monasterio, por tradición y vestigios que hay de casa y coro. La renta se aplicó al arcediano de Santiago que sirve esta parroquia por medio de un capellán.

San Pedro de Muros, la administran los canónigos por ser aneja a la colegial. En esta parroquia están las ermitas y el hospital de Lázaros.

Fonte: páxinas 350 – 351 en arquivos RAG. 

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Una lancha de vapor

Los acaudalados fabricantesde conservas de sardina, señores Sel hermanos han adquirido en Bilbao, una preciosa lancha de vapor, con velocidad de nueve millas por hora, que destinarán, según dicen, a remolcar las traineras y demás embarca­ciones veleras de su propiedad. Cuentan ya dichos señores con un vapor que utilizan ordinariamente en transportar sus mercancías a los distintos puertos de embarque, y que más de una vez puso a disposición de los amigos. Felicitamos a los señores Sel por el progreso establecido en este puerto y les deseamos prosperidades en sus empresas.

Forasteros en Muros

Con motivo de la compra del maíz del vapor inglés, efectuada en la Coruña por el comerciante D. Juan Mesa Ramos y sus consocios y otras varios amigos, hemos tenido el gusto de saludarlos en esta villa de la cual hacen elogio.

Por igual motivo hubo afluencia de individuos ansiosos do conocer la solución del entrincado asunto de compra-venta del maíz; pero hubieron de retirarse a sus domicilios. ¡Quizás otros lo hayan adquirido¡.

Buenos estudiantes

Entre Ion jóvenes estudiantes muradanos que en el último curso han obtenido matrículas de honor figuran D. Antonio Beiro Uhía, D. Pedro Rodríguez Lojo y D. José Malvárez Dubert, a todos los que felicitamos efusivamente y esperamos continúen, como hasta el presente, obteniendo nuevos lauros.

Una boda.

Han .contraído matrimonio la semana última el joven Capitán de la Marina Mercante  y Oficial de la Compañía <Pinillos> D. Juan Rodríguez Lojo con la bella y distinguida señorita Carmen García Roig, hija de nuestro querido amigo y correligio­nario, el Abogado D. Alfredo García Salga­do. A la ceremonia que tuvo lugar en la Iglesia parroquial asistieron numerosas y distinguidas familias de esta localidad. Deseamosle eterna luna de miel y prosperidades sin cuento. Un abrazo.

Un traslado sentido

Ha sido trasladado al acorazado <Pelayo> el Teniente de Navío, D. Luis Fernández Piña, que desempeñaba en este puerto la Ayudantía de Marina.  Esta redacción no puede por menos que unirse al general sentimiento que tal traslado produjo en todo el pueblo por tratarse de un ‘probo e inteligente funcionario, veterano militar y caballero demócrata. Está visto que en Muros..,  hombres de… ¡pueden .estar. Dios remedie pronto este mal que ha tiem­po se apoderó de los muradanos.  Lleve, pues, feliz viaje el ex Ayudante de Marina señor Fernández Piña y futuro ídem en no muy lejana época, según tenemos entendido.

Última hora.

Para el Sr. Alcalde y para el Inspector de Sanidad.

La insoportable pestilencia que la casa contigua a la de D. Ignacio Lestón despide en los días que escribimos estas líneas (26 Junio) es tan grande que soloA pista vella teniendo las narices tapadas, y hallándose a un kilometró de distancia puede subirse. Los vecinos se acercaron a nosotros para que llamemos la atención de los señores encargados de evitar la inoculación de la peste bubónica, ya que los microbios infeccionan con demasía nuestra atmósfera.

¡¡ Ni el maíz cargado en los galeones, con estar completamente en estado de descomposición hubiese producido la asfixia de la persona que hubo de ser víctima del penetrante hedor de la peste que en la tal casa existes¡¡. .

Vamos progresando ¿verdad?. . . .  Más higiene; más circunspección .y  más…  celo, es lo que se necesita  por ahora.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario