Archivo de la etiqueta: Marcelino García Lariño

p/ Marcelino García Lariño.  Do vello Perilla, do que xa falei outra vez, a xente di que non era moi asisado. A verdade é que cordo-cordo non sería; pero sabio non me digades que non o era. O pobre andaba a … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Marcelino García Lariño Atopábame na sala de espera do hospital agardando a que me chamaran á consulta de cardioloxía, cando cadrou a pasar por alí un sobriño meu que estaba de capelán no devandito centro sanitario. El non se … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Marcelino García Lariño Se non é verdade o que digo, que non vexa máis á muller e ós fillos. Foi que agarrara unha carraspeira había xa tempo, e non había xeito de que me desaparecera; tódolos remedios foran inútiles. … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Marcelino  García Lariño Eu son dunha vila mariñeira rodeada de montañas. Non vos digo que vila e porto é porque con dicirvos que é a máis preciosa do mundo xa vos decatades que se trata de Muros. A súa … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Marcelino García Lariño Como todos sabedes hai moitas clases de contestacións. Unhas moi afortunadas e outras que non din nada; hainas que comprometen, tamén nas hai insultantes, inxuriantes, abraiantes, ofensivas, provocativas e tamén aldraxantes. E non digamos xa as … Seguir leyendo

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario