p/ José Mª García Rodríguez

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar e caeulle a monteira,

a muiñeira, teira que tá,

vaise punteando de acó pra acolá.

 

Tanto Pepiña

axita o refaixo,

tanto Pepiña

arriba e abaixo,Imagen7

que nos revolos

da saia de seda,

que nos revolos,

víronselle as pernas.

 

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar e caéulle a monteira.

 

Baila Pepiña,

cos ollos baixiños,

baila Pepiña

os nosos puntiños

O xastre Lisardo

de amor bermellece,

cando Pepiña

seus peitos remexe…

 

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar e caeulle a monteira.

 

O condenado do xastre

do Freixo

meteuse na roda

anda galloufeiro,

metéuse na roda,

aperta gaiteiro,

porque ise alfaiate

e moi rebuldeiro.

 

A muiñieira, teira que teira,

quixo bailar a caeulle a monteira.

 

¡Ai que demontre

de xastre famento,

ai que demontre

non perde o alento!

E con puntos novos,

de alá de Bealo,

a Pepiña faille

a roda do galo.

 

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar a caeulle a monteira.

 

¿Ulos están

os pais de Pepiña,

ulos están

que o mal se aviciña?

Virxe da Barca,

n-hái xente de ben,

que un recadiño

non lles dá ninguén.

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar e caeulle a monteira.

 

Inda non finda

ista muiñeira,

vaise Pepiña

co xastre a xesteira.

E o pai de Pepiña

bebeu moito viño,

roncando no leito

semella un porquiño…

A muiñeira, teira que teira,

quixo bailar e caeulle a monteira,

a Muiñeira. teira que tá,

vaise punteando de acó pra acolá.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Marcelino García Lariño

 Conforme asevera  a Constitución todos somos iguales ante a Lei. A Lei é a Lei e é para todos; para todos igual.

Así o preceptúa a Constitución, a Carta Magna. Somos cidadáns dun estado de dereito. Facer xustiza, aplica-las leis, e a misión dos xuíces. Os xuíces deben e teñen que ser xustos, imparciais, rectos e virtuosos para medir, para xulgar a tódolos súbditos pola mesma rebola.

Na vila de onde eu son e vivo, había, agora xa non o hai, xa marchou, un rapapetos, un rapiñeiro semiparvo e semidesvergonzado chamado o Caracolo que,Imagen7 un día si e outro tamén, os axentes da autoridade levaban detido ó xulgado e non precisamente por gozar de boa conduta, que nunca a tivo, senón por ser e cometer ilegalidades, furtos e  inmoralidades. Pero tamén, e xa que de xustiza falamos, xusto é dicir que, un día si e outro tamén, segundo o Caracolo entraba no xulgado xa o xuíz o ceibaba porque nunca lle atopaba falta, e menos aínda delito.

Nunca ocasión viñera á vila,  un pequeno circo, uns titiriteiriños de tan pouca monta que ata daban mágoa. Os pobriños non puideron celebra-lo espectáculo porque o Caracolo roubáralle os traxes. Os civís levárono detido ó xulgado e o xuíz soltouno no intre alegando que por uns trapos vellos, que de traxes non tiñan nada e de valor menos, nun ía meter un home no cárcere. Que se disfrazara de carnaval con aquela roupa que tamén tiña dereito a disfrutar do Entroido como calquera fregués.

Noutro momento tamén a policía local levouno preso por roubar o cepillo do Pan dos Pobres no convento. Segundo entrou xa o liberou o xuíz aducindo que tamén o Caracolo era un pobre e tiña todo dereito de percibi-los cartos que como pobre lle pertencía.

Outra vez os xendarmes conducírono o xulgado por forzar a porta da igrexa e arrepañar co peto das Ánimas. Conforme entrou, e sen más requilorios, o xuíz botouno para fora dicindo que o Caracolo si que era unha ánima; pero unha ánima en pena por carecer de cartos para a súa mantenza.

E falcatruadas coma estas o Caracolo facíaas tódolos días. Tan é así, que moita xente, non sei se de chiste ou en serio, cada vez que o vían entrar no xulgado en medio da parella dos civís ou da policía municipal, dicía: velaí vai o Caracolo para súa oficina.

O señor xuíz fora invitado á voda de outro persoeiro, un alto e soado funcionario do Ministerio da Facenda; e para asistir á mesma mercou na capital un automóbil noviño do trinque e tamén un traxe de etiqueta, un frac ou unha levita, unha desas prendas que usan os personaxes de tanto avoengo e alta liñaxe nas grandes cerimonias. Chegou á vila, aparcou o coche e subiu á casa; cando ó pouco tempo baixou para recoller as mercadorías, atopouse coa porta do coche forzada e sen o traxe de etiqueta.

No intre desconfiou do seu tantas veces protexido Caracolo, e, efectivamente, fora este e non outro o único autor do latrocinio. O Caracolo confesou ser o ladrón; se ben alegou na súa defensa que non sabía que ese coche tan noviño fora do señor xuíz e menos aínda a roupa, pois de saber que ámbalas dúas cousas era da Súa Señoría (palabras textuais do caco Caracolo); xura que non o faría.

De nada lle valeu esta alegación ó Caracolo. Foi para un presidio da capital onde cumpriu unha condenaImagen8.png de catro anos oito meses e un día, ou catro anos oito meses menos un día. Para o caso é igual por mor de que un día máis ou menos pouco importa.

O que xa non é igual é que cando o Caracolo, levou, quitou, sacou,  substraeu, apoderou ou roubou a outros, para a Súa Señoría nunca era delito nin sequera falta por mor de que se de roupa se trataba, eran trapos vellos e tamén tiña dereito a disfrazarse; si se trataba de diñeiro tamén tiña dereito ós cartos como calquera; e se eses cartos eran das ánimas tiña máis dereito aínda. ¡Ouh! Pero cando o Caracolo tan limpamente lle furtou a Súa Señoría o frac ou o chaqué ou a levita ou o que fose e como se lle chame a esa prenda, non tivo, nin sequera, o dereito a vestirse. Aínda que fose coa roupa vella do señor xuíz

Que me perdoe a Súa Señoría, pero o seu código non é outro que o da Lei do Funil, máis comunmente chamada a Lei do Embude.

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

P/ Manuel Lago Alvarez

A chamada “desamortización de Mendizábal” foi a máis coñecida dunha serie de expropiacións de bens e terras da Igrexa que os liberais levaron a cabo no século XIX.

A chamada  «desamortización española» consistiu en sacar a poxa pública, previa expropiación forzosa por parte do Estado, os bens e terrasImagen1.png que ata entón non se podían enaxenar, vender, hipotecar ou ceder, e que se achaban en poder das denominadas «mans mortas»: (lease: a Igrexa católica e as súas ordes relixiosas, que os acumulaban como beneficiarias de doazóns, testamentos e abintestatos (herdanzas de quen morre sen testar).

Tamén foron obxecto das sucesivas desamortizacións os baldíos e terras comunais dos municipios, que servían de complemento á precaria economía dos campesiños. Non foi un fenómeno exclusivamente español, pero si moi característico do Estado liberal decimonónico, co que este pretendía (polo menos en teoría) recadar máis e mellor, acrecentar a riqueza nacional e crear unha burguesía e clase media de labradores que fosen propietarios das terras que cultivaban. A desamortización foi unha das armas políticas con que os liberais modificaron o sistema de propiedade do Antigo Réxime.

As desamortizacións máis importantes foron, por orde cronolóxica, a de José Bonaparte (1809), a de Argüelles (1813), a do Trienio Liberal (1820), a de Mendizábal (1836), a de Espartero (1841) e a de Madoz (1855). Pero sen dúbida a máis coñecida é a promulgada o 19 de febreiro de 1836 por Juan Álvarez Mendizábal, ministro de Facenda e presidente do Goberno da rexente María Cristina de Borbón (viúva de Fernando VII e nai de Isabel II). A súa expropiación afectou unicamente os terreos do clero regular (as ordes relixiosas), polo que a Igrexa o excomungou, así como aos compradores das devanditas terras.

A Desamortización de Mendizábal foi en principio moi ambiciosa e tivo notables efectos recadatorios e ideolóxicos (avivou tanto o anticlericalismo como o antiliberalismo en España). Pero, desde o punto de vista estritamente social, fracasouImagen2.png: a división dos lotes de terra encomendouse a comisións municipais e estas, aliadas cos oligarcas adiñeirados, manipularon o sistema. Como? Creando grandes lotes inasequibles aos pequenos labradores que foron comprados por nobres terratenentes e burgueses ricos, co que non se creou a clase media que se pretendía.

Previa a desamortización e venda do Convento dos Franciscanos de Louro, o goberno ordenou  facer un Inventario xeral dos bens y fincas do “Convento de San Francisco de Monte Louro”, inventario que foi realizado polo comisionado e administrador de “Reales Rentas”, no ano 1836. O documento no que se plasmou o inventario está depositado  no Arquivo Histórico Nacional (Sección de Clero; Leg. 1920, nº 1), e conservase en moi bo estado.

Velaiquí a transcripción do documento (1ª parte):

 

Inventario general de los bienes y fincas del Convento de San Francisco de Monte Louro realizado por el comisionado y administrador de Reales Rentas. (1836).

Villa de Muros.  Convento orden de San Francisco.  Partido de Santiago. Año de 1835.

Inventario general que comprende todos los vienes, Fincas y demás efectos semovientes que se hallan asignados al expresado Convento de San Francisco de Monte Louro, que son con arreglo a la Real Orden de 25 de Julio último, Instrucción de la Dirección General, que con distinción, es a saber:

1º.- Que comprende todas las Fincas Rústicas y Urbanas.

1ª. Primeramente una pieza de heredad cerrada sobre si, que lleva en Sembradura cien ferrados en esta forma, cuatro ferrados a pan llebar, tres a viñedo,  dos a Huerta, y los ochenta y nueve restantes a Monte Dehesa de Robles, algunos Castaños, Pinos, Limoneros y Frutales.

2ª. José Fidalgo vecino de Brandoñas paga anualmente seis ferrados de trigo que donó a este Convento, y sin pensión alguna Domingo de Outón y Bazarra Gómez García por vienes que aquel trabaja en dicha Parroquia.

3ª Tomás Ermida, Benito Lamela, Manuel Lariño, Francisco López, y la viuda de Ramón Lamela vecinos de Santiago de Louro, pagan anualmente ocho ferrados de centeno que dejó a este Convento domingo Henrrique por Limosna de nueve Misas Rezadas.

4ª Pedro de Louro y Manuel de Lago vecinos también de Louro pagan anualmente tres ferrados de centeno que dejó a este Convento Pedro de Caamaño por limosna de tres Misas Rezadas.

5ª Pablo Fernández, Estevan Lopez, Juan Lestón, Marcelo de Lago, Manuel Lariño y Martín Fernández, vecinos de Louro, Gerónimo Louro, Diego Caamaño, José Formoso, Rafael García, Vicente Fernández vecinos de Gandara, Miguel de Tages, Cristobal Fernández, Francisco Formoso, y la viuda de Manuel Fernández vecinos de Serres, pagan anualmente treinta y cuatro ferrados de centeno, medio Carnero y una gallina, que dejó a este Convento María Montouto por limosna de Siete Misas Cantadas.

6ª Diego García Valeyron, Pedro García, Juan, Juan Dosil, Anselmo Senlle, Agustín Formoso vecinos de Serres, Juan Lestón, Santos de Rama, Alejos de Lago de Miraflores, Ana Cancola, Pedro Piñeyro, Juan Caamaño de Santa Columba deImagen3.png Carnota, pedro Formoso, Mateo Agulleiro de San Mamed de Carnota, Pero, Melchor Cernadas, Juan Pereyra, y Andrés Nieto vecinos de Santiago de Tal, pagan anualmente treinta y dos ferrados y un cuarto de Centeno, medio de trigo, y una gallina que dejó a este convento Juan Louro por limosna de Siete Misas Cantadas.

7ª        Ramón Lamela de Louro, Marcos Dosil, Jacobo Pantaleón del Campo de Campo e Cortes, Benito Dosil de Santa Columba de Carnota, Andrés Figueira de Abelleyra, Felipe Fernández de Vilar, Andrés Nieto, D. Francisco Savorido de Esteyro, Rafaela Rodríguez, Juan Lestón, la Mariñeyra, Gregorio Lestón, José Romero, Jacoba de Mayo, los herederos de Francisco Martínez, vecinos de tal, Gaspar Fernández, la viuda de Justo de Mayo, los herederos de María de Santiago vecinos de Esteyro, y Bernavé Piñeyroi de Reboredo, pagan anualmente veinte y cuatro ferrados de Centeno que dejó a este Convento María Oanes por Limosna de veinte y dos Misas Rezadas.

8ª Pedro Freyre, Mateo Dosil vecinos de Santa María de Lira, Antonio Formoso y Tomás Caamaño vecinos de Santa Columba de Carnota, pagan anualmente cuatro ferrados y medio de Centeno que dejó a este convento Alverto de Bornalle por limosna de una Misa Cantada.

9ª Antonio do Allo y Consortes vecinos de Touriñán pagan anualmente diez y siete ferrados menos un quinto de trigo que dejó a este Convento Alverto Caamaño por limosna de Siete Misas Cantadas.

10ª Antonio y Rafael de Sande y Pedro Gosende vecinos de Lantarón pagan anualmente seis ferrados de trigo que dejó a este convento el mismo Alverto Caamaño por limosna de una Misa Cantada.

11ª Juan Antonio Riveyro, Andrés García, Bernardo Tunes, Andrés Forján, Domingo Vara, Manuel San Martín, Juan Antonio García, José Campos de San Lorenzo, Silvestre Caamaño, Manuel Muíños y D. José Piñeyro de Cruceros, Manuel Blanco, Ana Farrapa, Claudio y Ángel Ferreyro y Roque de Braña pagan anualmente trece ferrados de trigo, y once y un cuarto de centeno que dejó a este Convento el Canónigo D. Juan de Louro Corpo Santo por limosna de Seis Misas Cantadas con Responso.

12ª Bernavé Piñeyro vecino de Santa María de Esteyro paga anualmente un ferrado de trigo ue dejó a este Convento Juan de Rama por Limosna de una Misa Rezada.

13ª Lorenzo Fernández, Ciprián Dosil, Melchor García, Francisco Fernández, Pedro lado, Lucas Sestayo, la hija de Baño, Felipre Priegue, José Romero, Enrique de Mayo, Santiago Rodríguez, vecinos de Serres, Melchor Lestón, Vicente de Bara, Felipe de Agra, Alonso Rodríguez, Miguel de Leys, Pablo Lestón, Pedro Fernández, Antonio de Mayo, Pedro de Lago, Francisco Rodríguez, Sabina García, Felipe Fernández, vecinos de Abelleira, Cándido Cantariño, Justo de Lago, Juan Antonio de Lago,Gerónimo de Sande, Pablo Romero, vecino de Esteyro, Leonardo Pais, Salvador Vieites, Antonio da Silba, Pedro Suárez, Domingo de Couso, Juan Gardado, Bernardo Pais, José Alvite, Albara Blanco, Juan Quintáns, Domingo Alvite, Felipe de Torre, José Gardado, vecinos de Alvorés y Lugar de Pazos, Francisco de Lago, Julián Suárez, Jacinto Núñez, Pedro Sendón, Julián González, Francisco Carrillo, Bernardo Vilaboa, Julián Romero, Antonio Sieyra, Miguel Díaz, Antonio de Tunes y Pedro Romero, vecinos de Chacín y Lugar de Bal, pagan anualmente cincuenta y un ferrados de trigo, Cuarenta de Centeno y una Gallina que dejó a este Convento D. Pedro Durán por Limosna del Octavario de Corpus.

14ª Juan de Mayo, Antonio Vilariño, la viuda de Antonio Nibeyros, Gerónimo Rodríguez, Francisco Villaverde, vecinos de la Villa de Noya, y Pedro Lestón de la Parroquia de Arcos, pagan anualmente veinte y cinco ferrrados de trigo,quince y medio de centeno y dos Gallinas que dejó a este Convento María Albarez de Gayoso por Limosna de trece Aniversarios.

15ª Doña Eugenia Riomayor y Doña Josefa Porrúa de Muros pagan anualmente cincuenta y seis Reales y diez y ocho Ms que dejó a este Convento Jorge López por Memoria de Misas.

16ª Don Simón Relova vecino de Muros paga anualmente trece reales y veinte y cuatro maravedíes, que dejó a este Convento María Montouta por Limosna de Misas.

17ª Joaquina Maceyras de Muros paga anualmente veinte y dos Reales por la memoria de Misas que fundo en este Convento María Albarez.

18ª Jacinto de Puga de Muros paga anualmente dos Reales y Die y icho maravedís porla memoria que fundó en este Convento Juan Rodríguez.

19ª D. José Relova de Muros por la antecedente memoria también paga otro dos Reales y Diez y ocho maravedís.

20ª Don José Malvarez de Muros y D. José Calderón, pagan anualmente 8 maravedís por la memoria que fundó en este Convento Domingo de Outón.Imagen4.png

21ª Lorenza López y Rosa Evia vecinos de Muros pagan anualmente tres reales y veinte y seis maravedís, por la memoria que fundó en este Convento Alberta Fernández.

22ª Diego López de Muros paga anualmente siete Reales por la memoria fundada en este Convento por Inés Fernández.

23ª Domingo de Noya y consortes pagan anualmente veinte reales por la memoria que dejó a este Convento Antonio de Muro.

24ª Valentín Maceyras paga anualmente veinte reales por la Memoria que dejó a este Convento Bartolomé de Muro.

25ª D. José María Calderón vecino del Puerto del Son por la memorias que dejaron a este Convento D. Juan Lariño, Juan de Sardiñeyra y Barbara González paga anualmente ciento once reales y diez y ocho maravedís.

26ª Doña Tomasa Patiño y Pedro Bazarra de Muros por ídem, pagan anualmente nueve reales y dos maravedís.

27ª Don Roque Horfas paga anualmente cuatro reales por la memoria que dejó a este Convento Catalina Fernández.

28ª Estevan Bueno paga anualmente ocho Reales por la memoria que dejó a este Convento Fernando Nuñez.

29ª Don Agustín Relova de Muros, paga anualmente doce maravedís por la memoria que dejó a este convento Juan Dominguez.

30ª José Fernández y José de Leys vecinos de Muros pagan anualmente 8 maravedís por la memoria que dejó en este Convento Pedro María.

31ª Josefa de Lojo de Muros paga anualmente siete Reales por la memoria que dejó a este Convento Pedro María.

32ª Domingo Barreyro de Muros paga anualmente siete reales por la memoria que dejó a este Convento Andrés Fernández de Louro.

33ª      D. Juan de Loys de Muros paga anualmente siete reales por la memoria que dejó a este Convento Andrés Fernández de Louro.

34ª      Doña Teresa Albariño vecina de Palmeyra para anualmente por la antecedente memoria otros dos reales y dieciocho maravedís.

35ª María Anguiáns de Muros paga anualmente ocho reales por la memoria que dejó a este Convento Gonzalo Andrés.

36ª Santiago Gallego de Muros paga anualmente siete reales por la memoria que dejó a este Convento Pedro Fidalgo.

37ª Juan Rodríguez Penoso por la misma memoria paga anualmente siete reales.

38ª Rafael Sendón por la antecedente memoria paga anualmente otros siete reales.

39ª Los herederos de D. Ramón Horfas por la misma memoria paga anualmente siete reales.

40ª D. Joaquín María Aguiar de Muros paga anualmente treinta reales por la memoria que dejó a este Convento Juan de Castro.

41ª Miguel Areas paga anualmente diez reales por la memoria que dejó a este Convento Isavel Rodríguez.

42ª Domingo Antonio Santiago paga anualmente cinco reales y dos maravedís por la memoria que dejó a este Convento Juan Caamaño.

43ª Manuel de Lojo de Muros paga anualmente quince reales por la memoria que dejó a este Convento José Antonio Durán.

44ª D. Antonio Alvela paga anualmente siete reales por la memoria que dejó a este Convento Estevan de Louro.

45ª D. Joaquín Aguiar de la Puebla paga anualmente cinco reales por la memoria que dejó a este Convento María Rodríguez.

46ªFrancisco Quinteyro de Muros paga anualmente por la memoria que dejó a este Convento Juana Rodríguez.

47ª Martín Lucías de Muros paga anualmente doce reales por la memoria que dejó a este Convento Juan de Arredondo.

48ª Manuel Guerra de Muros paga anualmente con Florencio González doce reales por la memoria que dejó a este Convento María Albarez de Caamaño.

49ª Joaquín Fabeyro, Gabriel González y Manuel Gómez Sardyñeira pagan anualmente ocho reales por la memoria que dejó a este Convento D. Francisco Caamaño.

50ª Los herederos de Juan Caamaño de Muros pagan anualmente tres reales por la memoria que dejó a este Convento María de Lago.

51ª Andrés Castiñeiras y los sobrinos de Cicilio Martínez pagan anualmente ocho reales por la memoria que fundó en este Convento Vicente López.

52ª D. Ramón de Pazos de Muros paga anualmente Doscientos cincuenta reales por la memoria que dejó a este Convento D. Alverto Luces.

53ª Doña Ramona vecina de San Vicente de Vybeiro paga anualmente treinta y seis reales por la memoria que dejó a este Convento Doña Isavel Pose.

54ª Tomás Ermida de Louro paga anualmente cinco reales por la memoria que dejó a este Convento Juan Ermida.

55ª D. Tomás Artaza de Muros paga anualmente tres reales y doce maravedís por la memoria que dejó a este Convento María Albarez de Leys.

56ª Lucas Velo y D. Lucas González de Muros por la memoria antecedente pagan anualmente cinco reales y veinte maravedís.

57ª Catalina Olveyra de Muros paga anualmente siete reales por la memoria que dejó a este Convento Juan Dominguez.

58ª Pascual Castiñeyras de Muros paga anualmente ocho reales y diezyocho maravedís por la memoria que dejó a este Convento Gonzalo Outón.

59ª Doña Josefa Estevez de Muros paga anualmente cuatro reales y doce maravedís por la memoria que dejó a este Convento María Martínez.

60ª Matías Sendón de Muros paga anualmente ocho reales por la memoria que dejó a este Convento D. Pedro García.

61ª Benito Fiuza de Muros paga anualmente ocho reales por la memoria que dejó a este Convento Alonso García.

62ª Jacoba Quintáns de Muros paga anualmente treinta y tres reales por la memoria que dejó a este Convento Juan de la Barrera.

63ª D. Luis Ares y Andrés de Lago de Muros pagan anualmente veinte y cuatro reales por la memoria que dejó a este Convento Sancha Fernández.

64ª Francisco Lago y consorte con José Romero del Campo das Cortes pagan anualmente por la memoria antecedente ocho reales.

65ª Bernardo Lucías y D. Manuel Guerra por la misma memoria pagan anualmente veinte reales y ocho maravedís.

66ª Juan Antonio París de Muros paga anualmente siete reales poImagen5.pngr la memoria que dejó a este Convento D. Pedro de la Llama y Catalina Dominguez.

67ª Marcelo Caamaño de Louro paga anualmente cinco reales por la memoria que dejó a este Convento Catalina Fernández.

68ª Francisco Quintáns o Quintela, Domingo González, Guillermo Formoso y Domingo Leys, pagan anualmente doce reales por la memoria que dejó a este Convento Catalina Fernández.

69ª Marcelo de Lago de Louro paga anualmente nueve reales por la memoria que dejó a este Convento Catalina Parada.

70ª El mismo Marcelo Lago y Consorte pagan anualmente diez y seis reales por la memoria que dejó a este Convento Juan Lamela.

71ª Manuel Fernández de Louro y Consorte pagan anualmente doce reales por la memoria que dejó a este Convento Gabriel de Tajes.

72ª      Pedro Fernández y Domingo Lamela pagan anualmente quince reales por la memoria que dejó a este Convento Domingo Sendón.

73ª      Manuel Rama paga anualmente seis reales por la memoria que dejó a este Convento Antonio Feernández.

74ª      Martín de Lago paga anualmente tres reales por la memoria que dejó a este Convento Pascual Sendón.

75ª José de Sande de Baño paga anualmente ocho reales por la memoria que dejó a este Convento D. Antonio de Sande.

76ª D. José Romero paga anualmente trescientos treinta y seis reales por la memoria que dejaron a este Convento  María Ardeleyro, D. Pedro y Francisco Durán, Juan de Harrer y María Albarez.

77ª Don Eladio Miranda de Noya paga anualmente setenta y dos reales por la memoria que dejaron a este Convento María Albarez de Gayoso, Don José Luaces y Don Luís Durán.

78ª Carlos Pérez con Consorte todos de Noya paga anualmente por la memoria que dejó a este Convento María Alvarez de Gayoso.

79ª D. Simón y D. Juan de Relova de Muros pagan anualmente noventa reales por la memoria que dejó a este Convento D. Antonio Malvarez.

80ª D. Julián Alvarez por la misma memoria paga anualmente siete reales.

81ª Los herederos de Marcelo Rodríguez pagan anualmente por la memoria que dejó a este Convento Alberta Fernández de Berdullo tres reales.

82ª Jacobo Lamela vecino de Louro paga anualmente veinte reales por la memoria que dejó a este Convento Pedro de Louro.

Títulos de Pertenencia:

Testamento que contiene la Fundación de Gómez García otorgado en el año de mil quinientos setenta y dos por ante el Escribano de Número Francisco Rodríguez en Cuatro ojas.

Testamento que contiene la Fundación de Domingo Enriquez otorgado en el año mil seiscientos ochenta por ante el escribano Antonio García Feijó.Imagen6.png En una oja.

Testamento que contiene la Fundación del Lcdo. D. Francisco García otorgado en el año mil seiscientos ochenta por ante Alberto de Barral Escribano de Número de Muros, y comprende también la Memoria de María Montouto: en nueve ojas.

Testamento que contiene la Fundación de Juan de Louro otorgado en mil seiscientos cuarenta y cinco por ante el Escribano Andrés López Muñiz vecino de Muros: Auto del Provisor de Santiago en el Pleito que el Cavildo de Muros sobre esta Fundación, y diligencias practicadas a los pagadores de la Misa: en Diez ojas.

Escritura de la Memoria que fundó Alverto de Caamaño y Guemes y su mujer Antonia Vázquez de Patiño otorgada en el año de mil seiscientos setenta y ocho por ante el Escribano Alonso García vecino de Muros y juntamente los Autos de posesión de Ypotecas pertenecientes a la Fundación: en catorce ojas. (continuará)

 

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

Junta General

El día 11 del actual celebró Junta general nuestra Sociedad para elección de cargos, siendo reelegidos por unanimidad vicepresidente, D. José Barreiros García; D. Antonio Artaza Soto; vicetesorero, don Bernardo Lariño Lucías, y vocal, D. Claudio Vaamonde Arias.

Dándose por los concurrente un voto de gracias a la Directiva por las gestiones llevadas a cabo durante el año.

Los que llegan

De Buenos Aires llegaron a su pueblo natal los vecinos de Baño y Serres, Francisco Formoso y su hijo Antonio Blanco.  Sean bienvenidos.

De Castro Urdiales también regresó don Antonio del Sel Carranza, nuestro querido amigo, al que enviamos un cordial saludo.

Enferma

Se halla algo indispuesta la esposa de nuestro querido amigo y consocio Ambrosio Tieles.  Hacemos votos por su pronto restablecimiento.

Movimiento de puerto

Durante esta quincena entraron en el puerto los vapores <Serra> y <Tambre>, los que tomaron 100 toneladas de sardina para los puertos de Levante; el <Montefaro> de Coruña, con carga general y <Paquete de Vigo>, con carga general.

Una máquina de coser

El día 2 del actual tuvo lugar en el local de la Sociedad Imagen4.png<Liga de Amigos> el sorteo de una magnífica máquina de coser de la acreditada marca <Singer> regalo a los compradores del establecimiento de nuestro querido amigo D. Alejandro García Pérez.  El número premiado es el 713.

Nacimiento

Con toda felicidad ha dado a luz la esposa de nuestro consocio Domingo Lago Martínez, una robusta niña.  Tanto la parturienta como la recién nacida disfrutan de salud.

Fallecimiento

Víctima de rápida enfermedad entregó su alma al Todopoderoso el día 10 del corriente, el concejal de este Ayuntamiento D. Luís Romero Oviedo, teniendo lugar el sepelio al día siguiente.

Formaban el duelo el cura párroco, el 2º teniente de alcalde y 3º, el Depositario del Municipio D. Secundino P. Pardiñas y el Secretario.

Acompañamos en el sentimiento a su esposa y en particular a nuestros amigos D. Felipe, D. Luís y D. Antonio, hijos del finado.

Para Vivero

El día 4 del actual salió para la ciudad de Landro nuestro particular amigo el habilitado de aquel Juzgado D. Vicente Caamaño Martínez.  Le deseamos feliz viaje y prosperidades en su destino.

Para La Coruña

Salió para La Coruña el día 2 del corriente el inteligente abogado y querido amigo nuestro D. Ramón Priegue Lariño, oficial del Instituto Geográfico y Estadístico.  Le deseamos feliz viaje.

Restablecimento

Se encuentra restablecido de una pequeña indisposición que tuvo nuestro querido amigo y vicesecretario de nuestra Sociedad, don Felipe Siaba Herbón.  Nos congratulamos por su mejoría.

De regreso

Ha regresado después de un viaje de propaganda por la casa <Moteurs Bolinders> nuestro querido amigo y correligionario el ingeniero representante exclusivo para Galicia, D. Eduardo H. Moreno.  Le deseamos mucho negocio en la venta de motores marinos para la pesca.

Lo del incendio

No podemos dudar de lo  humanitario que es el pueblo muradano. Hemos tenido ocasión de admirar en el incendio ocurrido en el día 112 del actual como toda la gente sin distinción de matices tanto hombres como mujeres  Imagen5.pnghan trabajado haciendo sacrificios dignos de mencionar hasta atentar contra sus vidas para sofocar el incendio imponente.  En un abrir y cerrar de ojos y como si fuese un cuerpo organizado y acostumbrado se supieron distribuir con una organización tan completa que antes de 10 minutos cada sección de las cinco repartidas en los ángulos de la casa está a cumplir con el servicio que se le habían encomendado y trabajando con un ímpetu tal que antes de dos horas estaba casi extinguido por completo causando la admiración los trabajos realizados en un tiempo tan bueno.  Son dignos de mencionar por lo que se han distinguido: Domingo Santiago, Santos Puga, Herbón Juan, García Figueroa, Tomás Ramos, el carabinero de mar José Céspedes, Pedro Pérez García, Eduardo Agrafojo, D. Juan Fuentes Lariño, el capitán mercante D. Rafael Sendón, D. Jacobo Formoso, don Luís Malvarez, D. Eduardo H. Moreno, Antonio Balladares, José Lariño Torea, Benito Álvarez y D. Manuel Ballesteros Pardiñas.  Respecto a las mujeres no citamos ninguna por haberse distinguido todas admirablemente.  Quizás nos haya quedado olvidado algún nombre y suplicamos nos perdonen.  D. Antonio Soto nos hace presente demos gracias a todas las personas que se tomaron tanto interés en la sofocación del incendio.

Salutación

Hemos tenido el gusto  de saludar a nuestro querido y distinguido amigo el abogado D. Ángel Pérez, constante batallador y defensor de los intereses del partido de Noya.  Sentimos no pasase más días entre nosotros.

De Coruña

Estuvo estos días en esta villa D. Casimiro Villamañe, socio de la gran fábrica de impermeables y depósito de maquinarias de la Coruña de los Sr. Villamañe y Compañía

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario

p/ Nieves Formoso Vidal.

Sete cosas que non sabes sobre como Facebook usa os teus datos

Moitos usuarios envorcan na rede social información sen pensar que pode pasar con ela. Facebook explícao, pero moitos non se molestan en ler.

Estes son os sete puntos que recollen como a rede de Mark ZImagen2.pnguckerberg usa a información que lle proporcionas.

Manterá sempre os teus datos, aínda que borres o teu perfil

Podes saír da rede social, pero a única maneira de que desaparezan todos os teus datos é borrar un por un cada un dos vídeos, fotos ou comentarios que compartiches no teu perfil desde que empezaches a usar Facebook.

A política de privacidade advirte disto: «mesmo tras eliminar a información do teu perfil ou borrar a túa conta, é posible que algunha copia da devandita información permaneza visible nalgún outro lugar«.

Iso si, o teu nome de usuario deixará de estar asociado a esa información, aínda que podería seguir aparecendo pero o seu autor sería un «anónimo ‘Usuario de Facebook’». Así mesmo, hai tipos específicos de comunicacións que non poden eliminarse nunca como as mensaxes.

Facebook pode tamén conservar algúns datos para evitar roubos de identidades ou condutas inadecuadas aínda que se eliminaron as contas. De feito, realiza «copias de seguridade» nas que almacena a información dos perfís eliminados durante un máximo de 90 días.

Segue os teus movementos en toda a Rede

Ao iniciar sesión desde un computador, ?tablet? ou smartphone, Facebook pode ter acceso á inImagen1.pngformación do devandito dispositivo (tipo de navegación, localización e dirección IP) e ás páxinas que se visiten desde este. É dicir, a rede social non só sabe desde onde che conectaches, senón que ademais ségueche »? por toda a Rede.

Nunca che preguntaches porque despois de buscar unha colonia na internet por encantamento aparece en Facebook un anuncio dese mesmo produto? A resposta son as cookies.

Zuckerberg utiliza esas cookies para saber cando estás a visitar webs ou utilizando aplicacións que inclúen a súa widget ou o seu botón de compartir. Ás veces, aínda que non autorices a estas páxinas para fornecer a túa información á rede social, é posible que Facebook reciba «unha cantidade limitada de información» acerca do que estás a facer alí.

Se permites que «todos» en Facebook véxanche, corres certos riscos

Se configuras a túa privacidade para que ««todos» poidan acceder á túa información é coma se abrises as portas da túa casa a calquera que quixese entrar. Amigos, descoñecidos, persoas non rexistradas en Facebook e motores de procura poderán ver os teus datos.

Isto significa que a túa información «pode asociarse contigo fóra da rede social (……) e podería ser importada e exportada por nós ou por outros usuarios sen limitacións de privacidade».

Ademais, se borras devanditos contidos compartidos con «todos» desaparecerán do teu perfil, pero Facebook non é capaz de controlar se son usados por terceiros, polo que podes seguir aparecendo en calquera buscador aínda que o teu perfil non estea activo.

Poden converter as túas preferencias nun anuncio para os teus amigos

Se ?gústache? unha páxina autorizas automaticamente a Facebook a mostrar o teu nome e a túa foto á beira dun anuncio do devandita fan pagImagen3.pnge para que o vexan os teus amigos. É o que se chama «historias patrocinadas», anuncios que se converten en ?recomendacións persoais? que feixes aos teus contactos.

Poida que non che moleste se o teu soño sempre foi ser o protagonista dalgunha campaña publicitaria importante, pero se queres evitalo podes poñerche en contacto coa rede social para que non usen os teus datos neste tipo de patrocinios.

Hai datos que nunca poderás ocultar e outros que non sabes que Facebook ten

O teu nome, foto de perfil, amigos, paginas ás que deches «gústame», o teu sexo e as redes ás que pertences son públicas, calquera pode ver esa información estea ou non rexistrado na rede social e non poderás evitalo. O único que podes controlar é que esa información non apareza nos motores de procura a través da túa configuración de privacidade.

Tamén hai datos que dás e non sabes que estás a proporcionar. É o caso dos metadatos das fotos ou vídeos que subas á Rede. Estes son informacións que se ?adhiren’ aos contidos multimedia e que, dependendo do dispositivo co que se tomaron, poden incluír localización, hora, día, tipo de cámara, formato do arquivo, etc. Facebook gardará por defecto os teus metadatos e se non desexas que o faga terás que estar atento e eliminalos antes de cargar o contido

Poida que non o saibas, pero estás a dar o teu consentimento

Cando solicitas a través de Facebook mostras gratuítas dun produto estás a dar o teu consentimento para que os teus datos persoais cheguen ás empresas que se anuncian na rede social. Esta é só una das formas que tes de «consentir» que os teus datos cheguen a terceiros. En todo caso, unicamente compártese a túa información cando Facebook cre que dita acción está permitida por ti.

Outra forma de facer que os teus datos cheguen ás compañías é facer click nos anuncios que aparecen na túa páxina de Facebook. «Existe a posibilidade de que o anunciante poida colocar unha cookie no teu navegador para comprobar que cumpres cos criterios de público ao que quere chegar (por idade, sexo, lugar de residencia, etc.).

Aínda que non esteas ou estiveses en Facebook, Zuckerberg pode saber cousas de ti

Quizais nunca che rexistraras en Facebook, pero eles poden ter información túa, aínda que sexa mínima. Se un usuario proporciona a túa dirección de correo para convidarche a formar parte da maior rede social do mundo, o teu email quedará gravado na base de datos da compañía. Iso si, poderás facer que o eliminen desde a páxina de axuda do sitio web.

Controla todo o que publicas na internet, non sabes onde pode ir parar nin quen pode utilizar os teus datos. A propia rede social advirte destes riscos afirmando que che permiten «definir opcións de privacidade, pero ningunha medida de seguridade é perfecta nin impenetrable».

 

Publicado el por themurostimes | Deja un comentario