Curarse en saúde

p/ Javier Mayo Veloso.

Operador na Central de Urxencias Sanitarias de Galicia 061

Técnico en Transporte Sanitario -Instructor de Soporte Vital Básico por SEMES-AHA

A enfermidade é tan antiga como o ser humano e dende sempre este preocupouse por entendela, explicala e combatela. Dende unha medicina baseada en piares máxico-relixiosos evolucionamos a unha medicina do século XX, impulsada polo desenvolvemento científico e técnico (combinada cunha demostrada efectividade deImagen9 levar unha vida sa). Con frecuencia as novas tecnoloxías poidan causar receo por unha complexidade fóra do noso alcance: é o caso dos Desfibriladores Externos Semi Automáticos (DESA) cuxas dúbidas máis comúns intentaremos aclarar. Temos ferramentas, usémolas, dotémonos delas mentres estamos sans. En definitiva: curémonos en saúde.

10 PREGUNTAS SOBRE O DESFIBRILADOR EXTERNO SEMI AUTOMÁTICO (DESA)

1.- Que é unha parada cardíaca?

É unha afección do corazón na que este de súpeto deixa de bombear sangue. Realmente as células do corazón non deixan de moverse, pero xa non o fan de forma coordinada e polo tanto son incapaces de facer fluír o sangue, provocando o que se coñece como unha fibrilación ventricular (cando as células dos ventrículos do corazón -as cámaras inferiores que realizan a maior forza no bombeo- non xeran a súa electricidade e movemento no momento correctos, e xa que logo no canto de moverse coordinadamente para bombear somentes fan vibrar o corazón, pero non flúe o sangue). A parada cardiaca vai acompañada polo feito de que o paciente deixa de respirar, por iso fálase habitualmente de parada cardiorespiratoria. Ao non fluír o sangue as celulas do corpo irán morrendo aos poucos por falta de osíxeno, ata que a persoa faleza definitivamente.

2.- Podemos sobrevivir a unha parada cardíaca?

Si! Para iso é moi importante seguir a denominada cadea de supervivencia, é dicir chamar os servizos médicos para que cheguen o antes posible, practicar a reanimación cardiopulmonar para facer que chegue algo de osíxeno ás células, e utilizar o desfibrilador. A desfibrilación (única intervención eficaz que existe para tratar a parada cardíaca) permite que as células do corazón volvan moverse de forma coordinada e devolve o latexo cardíaco, logrando que a persoa sobreviva. É moi importante que se realice a desfibrilación o antes posible, xa que cada minuto que pasa as posibilidades de sobrevivir da persoa son menores.

3.- Que é un desfibrilador?

Un desfibrilador (chamados habitualmente DEA ou DESA) é un dispositivo computerizado portátil (extremadamente fiable, seguro e de doado manexo) que mediante descargas eléctricas pode reiniciar o latexo dun corazón que sufriu unha parada cardíaca. Isto é posible realizalo nos primeiros minutos tras a parada cardíaca, mentres o paciente aínda se pode reanimar. En canto antes se actúe co desfibrilador, maior será a posibilidade de supervivencia. O equipo, tras acendelo, infórmanos mediante indicacións acústicas e visuais dos sinxelos pasos a realizar.

4.- Por que é tan importante dispoñer dun DESA preto?

O tempo é o maior inimigo da supervivencia nestes casos. A realización dunha descarga no primeiro minuto do evento supón unha taxa de éxito superior ao 90%. Moi raramente os servizos sanitarios poden acudir tan rapidamente (só unha de cada 20 persoas sobrevive a unha parada cardíaca repentina cando acontece fóra do hospital).

5.- Quen pode utilizar un DESA?

Calquera pode adquirir un DESA (o seu prezo varía en función do fabricante e características do desfibrilador) agora ben, estes aparatos só poden ser utilizados en Galicia por calquera persoa que acreditase a formación, coñecementos e habilidades necesarios para iso.

6.- Son seguros os DESAs?

Si. Unha vez colocados os parches analizan o ritmo cardíaco e aconsellan aplicar unha descarga eléctrica en caso de detectar unha fibrilación ventricular ou unha taquicardia ventricular sen pulso (outro tipo de evento que consiste en que os ventrículos do corazón aumentan anormalmente a súa frecuencia de bombeo e o fluír do sangue non é correcto). Ademais ao ser semiautomáticos (isto é, que para liberar a descarga eléctrica e tras recomendar esta) debe ser o reanimador quen coa presión dun botón realiza a acción. 7.- Que sucedería se lle coloco un DESA a alguén consciente? Nese caso o desfibrilador, ao non detectar unha fibrilación ventricular ou unha taquicardia ventricular sen pulso (únicos eventos para os que está indicado) NON recomendará unha descarga e dende logo NUNCA a efectuará automaticamente.

8.- Para que idades está recomendado o seu uso?

Os DESA estándar son adecuados para nenos de máis de 8 anos de idade. Para nenos de entre 1 e 8 anos, hai que utilizar parches pediátricos ou un modo pediátrico, se é posible; se non están dispoñibles, hai que utilizar o DESA tal cual. Non obstante, non se recomenda utilizalo en nenos menores dun ano.

9.- Que responsabilidades legais me afectan?

En Galicia, a formación e uso do DESA por persoal non médico está regulado polo Decreto 99/2005 do 21 de abril. A dispoñibilidade dun DESA debe ser comunicada á Central de Coordinación de Urxencias Sanitarias de Galicia 061 (CCUS 061), desta forma, a utilización do desfibrilador efectúase baixo a supervisión e responsabilidade dun médico quen seguirá a manobra, ben presencialmente ou telefonicamente a través da CCUS-061).

10.- Que mantemento requiren os DESAs?

Practicamente nulo, auto chequeanse continuamente. Segundo fabricante e versión a batería que levan incorporada pode chegar a durar máis de catro anos ou realizar máis de 300 descargas. Os electrodos (ou parches) levan un xel incorporado que adoita caducar aos dous ou tres anos (tamén segundo fabricante e versión).

Cadea de supervivencia:

Imagen8

Publicado en Cousas que interesan, Mediciña | Etiquetado , | Deja un comentario

A Musicoterapia aquí ¡¡¡

p/ Esmu-Carnota

A MUSICOTERAPIA AQUÍ, MOI PRETIÑO DE NÓS, APLICADA A PERSOAS CON DISCAPACIDADE.

A Escola Municipal de Música de Carnota non só é coñecida pola súa laboural musical coa poboación de Carnota e arredores, se non tamén por algo máis social e loable como é impartir cursos de Musicoterapia no Centro Ocupacional de Valadares.Imagen6

Dito centro está sito no municipio de Outes, no lugar de Valadares. Pertence e xestiónao a Asociación de Discapacitados da bisbarra de Muros ADISBISMUR, cunha gran laboura e fantásticos resultados. Non só traballan en obradoiros de cestería, cerámica, xardinería, etc, se non que aprenden hábitos saudables, de convivencia, de respeto, de hixiene … teñen moitos terapeutas especializados que traballan con eles todos os días como fisioterapeutas, logopedas, psicóloga, mestra de lecto escritura, informática, teatro, etc, saen en moitísimas excursión de diferentes calados ao longo do ano (pesca, camiño de Santiago, vela adaptada, praias, sendeiros, campionatos deportivos …); e voluntarios que dan o mellor que saben deles para achegarlles aos usuarios os seus coñecementos en distintas áreas, coma nós …

Para que os lectores desta nosa revista vos fagades unha idea de cómo se pode levar a cabo unha sesión de Musicoterapia de dúas horas con estes rapaces/as tan especiais e queridos para nós, deixamos reflexado aquí unha organización de dita sesión, da primeira sesión que a nosa directora, Alianza Uhía, levou a cabo no seu primeiro día en Valadares.:

Coñecémonos coa música.

PRESENTÁMONOS.

TodosImagen7 en corro. Primeiro decímonos os nomes con palabra, pero logo cantando.

Empezo eu “Ali, ali ali , que la vuelta está al derecho, ali, ali, ali, que la vuelta está al revés. 1, 2, 3.” E conto tres dende min, e onde toque, empeza a cantar co seu nome.

XOGAMOS CO RITMO.

2.1 Cun pandeiro tocamos diferentes figuras, e según sonen podemos ser:

Elefantes; se a figura que tocamos é branca (dous pulsos)

Persoas; se a figura é unha negra (un pulso)

Formigas; se sonan as corcheas (medio pulso) E seremos estatuas se o que “sona” é o silencio.

Nunha roda, cada un de nós fai un ritmo, e o resto de compañeiros ten que repetir ese ritmo

XOGAMOS CO SON

Falamos dos distintos instrumentos que hai. Coñecemos os seus nomes, como se tocan, como soan … Decidimos cada un qué instrumento imos ser. Cando a música sona movémonos ao seu ritmo, e cando deixa de soar, somos estatuas facendo que tocamos co instrumento elixido.

CANCIÓN CON XESTOS

“Eva y Adán nadaban en Mogor, Eva en bikini y Adán en bañador”.

Primeiro aprendémonos o texto, logo como sona, e finalmente cando xa nos sabemos a canción … aprendémola con xestos: Cando dicimos Eva, facemos como si leváramos dúas trenzas. Cando dicimos Adán, facemos musculitos. Nadaban, como á braza. Bikini sinalando parte de arriba e bañador a de abaixo. Mogor, como si tomáramos o sol.

Bufffff qué difícil é isto, quen gañará? O que menos se equivoque, porque cada vez hai que facelo máis rápido!!!!!!!

AUDICIÓN

Escoitamos primeiro a audición de LA MÁQUINA DE ESCRIBIR. L. Anderson.

Logo, Todos sentados en círculo imitamos que estamos escribindo nunha máquina de escribir. A música indícanos cando debemos cambiar de renglón, cando imos máis rápido, cando imos máis lentos, e incluso se nos durmimos.

ESCOITAMOS UN CONTO

MUSICADO

Escoitamos o conto de “O lobo e os tres porquiños” un par de veces e aprendemos a canción. Facemos un debuxo, e nas próximas clases faremos caretas dos porquiños e o lobo para finalmente, facer a representación.

MÚSICA DESCRIPTIVA

Escoitamos música en silencio, e logo, ao azar, uns cuantos alumnos explicarannos que lles suxeriu esa música, a onde o trasladou, qué tempo facía, etc …

DESPEDÍMONOS CON BAILE.

Dúa horas que se pasaron volando!!!! Unha marabilla de alumnos!

Publicado en Música | Etiquetado , | Deja un comentario

A voz dos Nosos Poetas: «Anuncio de temporal»

Anuncio de temporal __________

por/ Domingo Juan Barreiros Lago)

Marea baixa.

Un mar negro e xusticieiroImagen5

Amosa puñetas brancas.

A area, na costaneira,

Vaise ós poucos desangrando

En fíos de auga salgada.

Un batallón de gavotas

Forma e dalle ó vento a cara.

O río do Espadanal

Andivo excavando a praia

E a planicie do areal

Deixa ver a coitelada.

O sur fai runxi-lo mar

E o temporal avanza,

Con hostes de escuras nubes

-Cal podros desenfreados-

Preñadas de vento e chuvia

Pola Serra do Barbanza. 

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado , | Deja un comentario

A Voz dos Nosos Poetas: Cuando nos encontremos

p/ Manuel Silva Fernández

CUANDO NOS ENCONTREMOS

Cuando  nos encontremos en la altura

Ocultarás tu rostro entre mi barba,Imagen4

Enlazaré mi brazo en tu cintura

Y sentirás amor frente a tu cara.

 

Rodeados por celajes de ternura,

Buscaremos remanso de la calma,

 Hipotético el cuerno de la luna,

Habrá, sólo entre dos, una mirada.

 

No sentir el dolor ni pena alguna

Ni cosa que lastime, ni habrá nada

Que maltrate, que hiera y nos desuna.

 

Cambiantes las facetas de la Luna,

Bajo la noche obscura y moteada

Florecerán querencias, una a una. 

                  

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas | Etiquetado , | Deja un comentario

Homenaxe a unha Sobreira

p/ Amado Barrera.

Centenaria sobreira,Imagen3

qué vergoña ser home,

ser persoa qué noxo,

xa que de home foron

os ollos que che viron mesa,

os cartos que che mercaron,

as mans que che foron feras,

a pólvora cá que che voaron…

QUE NON VIRON AS TÚAS FOLLAS,

CEGOS ERAN,

NON DURMIRON Á TÚA SOMBRA,

PARVOS ERAN,

NIN SOÑARON COAS TÚAS POMBAS,

SOBREIRA…

Centenaria sobreira,

xa non terás máis niños,

xa non darás máis landras,

xa non cairán máis follas

ó chan dende as túas polas,

e arredor do teu cepo,

no lugar onde te alzabas,

xa non haberá o mesmo chan,

nin correrá o paspallás,

nin o moucho collerá

ratos dende o teu lar.

Agora no teu toro

dun rico té-lo xantar.

As túas polas, fortes brazos,

patas dunha mesa son.

QUE NON TOCARON AS CASCOIRAS,

TOLOS ERAN,

NEN SENTIRON A TÚA ALMA,

XELOS ERAN.

QUE NON VIRON UNHA ARBRE ENRIBA,

SOBREIRA…

Centenaria sobreira,

amiga árbore, da cobiza derrubada:

que a túa morte non sexa vana

nós queremos,

queremos que sexa fértil

e prometemos

moitas veces renascerte,

duascentas veces prantarte,

para que a túa enxebre alma

atope sosego e volva

E MEDRE MULTIPLICADA

DUASCENTAS VECES ENRIBA,

DOUSCENTOS ANOS ALZADA,

XA NUNCA MÁIS ABATIDA,

XA NUNCA MÁIS DERRUBADA

Publicado en A Voz dos Nosos Poetas, Natureza | Etiquetado , | Deja un comentario